Voor de eerste keer is de gezamenlijke winterwandeling van de afdelingen Baarle-Nassau&Ulicoten en Chaam van de Vrouwen van Nu niet in de avonduren maar overdag georganiseerd. Met een ongekend resultaat: zeventig vrouwen hadden zich opgegeven.

Ondanks het wat miezerig weer van afgelopen zaterdag konden ze allemaal om 11.00 uur worden verwelkomd in de nieuwe schuur bij Sandra Sommen. De verbouwing was nog niet helemaal afgerond. Sandra had hem toch opengesteld omdat de organisatie die dag nergens anders in Ulicoten terecht kon. In kleine groepjes heeft iedereen het parcours van zo’n acht kilometer afgelegd. Onderweg waren verschillende stops voorzien: bij Linda Hafmans voor een warme kop erwtensoep (in de mancave van Jos), bij ‘de efteling’ voor een drankje in de openlucht en in de schuur bij Dina Verheijen waar iedereen zich tegoed kon doen aan spek met eieren. Die stops vielen in goede aarde: “Kan je wat bijkomen van alle modder.” Door de regen lagen de zandbanen er soms nog slecht bij, met veel plassen en modder. Op het slechtste stuk had een boer de afrastering opengezet, mochten de vrouwen door het weiland lopen. Dat heeft heel wat natte voeten gescheeld.

‘De Efteling’

Voor wie het nog niet kende – en dat waren er veel – was het bosje langs de Lange Gracht, de zandbaan die van de zeer oude woonkern Maaijkant over de Bleeke Heide naar Chaam liep voordat de Chaamseweg was aangelegd, toch wel de verrassing van de dag. In de coronaperiode was dat bosje ingericht als een ‘kleine efteling’, met schommels, uitkijktoren, heksen en een droomvlucht, iedereen mag er zomaar gebruik van maken. Dat doen we van de zomer zeker eens, met de kleinkinderen, klonk het uit veel (Chaamse) monden. “Zo dadelijk even goed kijken waar de zandbaan op de weg uitkomt, zodat we het kunnen terugvinden.” Bij de vuurkorven kon iedereen zich lekker opwarmen, met een Schrobbelaartje, Boswandeling, chocolademelk of ander drankje in de hand.

De regen viel uiteindelijk reuze mee. “Ineens zag ik het eindpunt, daar was ik stiekem toch wel blij om.” Op het laatste stuk over het Bartels Baantje was het toch wel je weg zoeken tussen de plassen en diepe tractorsporen. Gelukkig stond Sandra Sommen aan het eind iedere deelnemer op te wachten met een glas Glühwein.

In de schuur kon worden teruggekeken op een geslaagde tocht. “Goed verzorgd, doordat het overdag was kon je echt genieten van het afwisselende landschap rond Ulicoten, compliment voor de organisatie”, kon uit veel monden worden opgetekend. Een werkgroepje van de Vrouwen van Nu Baarle onder leiding van José van Dun had het voorbereidende werk op zich genomen, de tocht was netjes uitgepijld door Hilda en Lizet, Wijnanda had gezorgd voor opbeurende en tot nadenken stemmende spreuken onderweg én voor een mooi bord met uitgezaagde letters ‘Vrouwen van Nu’. Het laatste groepje had corvé, ze ruimden alle pijlljes gelijk weer op. Gelukkig geen bezemwagen – er stond zelfs een tractor standby mocht er op de verste punten wat misgaan – nodig gehad. Voor herhaling vatbaar om de winterwanding op een zaterdag overdag te organiseren, was ondanks eerdere scepsis de unanieme conclusie onder de deelnemers.