Stijn Leuris uit Baarle-Nassau zit nog vol van het avontuur. Ongeveer twee maanden geleden begon hij zijn eigen touringcarbedrijf, en ineens speelde zijn bus een hoofdrol tijdens de NAVO-top in Den Haag. Veel hoef ik hem niet te vragen. Vol enthousiasme vertelt hij zelf het hele verhaal. Zijn bus was van maandag tot en met donderdag gehuurd. Toen hij zich op maandag meldde, had hij nog geen idee wat hem te wachten stond. “Ik dacht nog even: het zal toch niet...?” zegt hij lachend.
Door: Claudi Olieslagers
Al snel bleek dat hij de Amerikaanse pers moest vervoeren – en dus Donald Trump moest volgen, die voorop reed in zijn bekende ‘Beast’. “Mijn bus kreeg een bomcheck en speurhonden gingen erdoorheen,” vertelt hij. “Er werd een speciale code op mijn bus geplakt: P01. Toen besefte ik dat ik een belangrijke schakel werd.”
Als er iets gebeurt, moet je doorrijden
De instructies van de Secret Service waren glashelder – en vooral serieus. “Als er iets gebeurt, moet je doorrijden,” werd hem verteld. “Anderen lossen het dan wel op.”
De druk was hoog, maar de beveiliging probeerde de chauffeurs tegelijkertijd ook gerust te stellen.
Het ‘circus’ begon echt toen ze Trump moesten ophalen op Schiphol en naar Den Haag brengen. Tijdens de briefing daar werd gezegd: ‘Mocht er iets misgaan, dan is de oplossing al bekend.’
Iedere chauffeur moest mondeling bevestigen dat hij de instructies begrepen had.
Stijn schiet nog in de lach als hij terugdenkt aan de kordate dame die alles coördineerde: “Die had de wind er goed onder.”
Zijn opdracht was simpel: "Rijden, zo hard als je kunt.” Op Schiphol stond Air Force One al klaar. Zodra de deur openging, rende de pers direct naar zijn bus. “Ze wisten precies waar ze moesten zijn.”
De pers moest eerder in Den Haag zijn dan Trump, dus op een gegeven moment kreeg Stijn via een politieagent de opdracht om The Beast in te halen.
“In Den Haag sprong de pers letterlijk uit de bus om Trumps aankomst vast te leggen. Alles bij elkaar duurde dat tien seconden,” lacht Stijn.
Stijn bevond zich in een soort bubbel: zijn bus mocht nergens zomaar naartoe, en hij moest zelfs een actieradius tot 200 kilometer hebben. Toen hij moest tanken, gingen een Nederlandse en een Amerikaanse agent met hem mee... om te voorkomen dat iemand iets in de bus zou stoppen wat daar niet hoorde. Normaal rijdt mijn bus 1 op 10, maar nu was het 1 op 3,” vertelt hij.
We stonden daar als mennekes
Op woensdag moest Trump worden verplaatst naar de NAVO-top. Tijdens het evenement moest Stijn continu in de buurt van zijn bus blijven. Hij moest binnen tien seconden kunnen vertrekken. Zelfs naar het toilet gaan was geen optie. “Gelukkig had ik een leeg flesje in de bus liggen,” zegt hij droogjes.
In de nacht van dinsdag op woensdag werd Stijn meerdere keren gebeld. Steeds veranderde het tijdstip waarop hij klaar moest staan, en telkens moest hij ook de andere chauffeurs van de begeleidende sprinterbusjes op de hoogte brengen.
“Nuchter als ik ben, dacht ik: laat die maar lekker slapen. We horen het wel als we echt moeten vertrekken,” grinnikt hij. Uiteindelijk werd hij om 6.00 uur gebeld met de mededeling dat hij om 6.05 uur klaar moest staan. “Hoe dan?” lacht hij.
De omvang van de Amerikaanse delegatie verbaasde hem. “Er reist zelfs een eigen kok mee met Trump,” zegt hij. “En er reed een ambulance mee in de stoet, voor het geval er iets zou gebeuren.”
Helikopters en drones cirkelden boven de colonne; niets werd aan het toeval overgelaten.
Op woensdag moest Trump ook weer terug naar Schiphol. Opnieuw 'vloog' Stijn met de pers achter The Beast aan. “Ze moesten zich vasthouden aan de deuren, zo hard ging het,” vertelt hij met een brede glimlach.
Toen Trump uiteindelijk was vertrokken, stond het hele gezelschap daar wat verloren. “We stonden daar als mennekes,” lacht Stijn. “Geen idee wat we nog moesten doen.”
Uiteindelijk bracht hij nog wat mensen weg in Den Haag, en konden een aantal collega’s naar huis. “Zo goed als alles voorbereid was, zo onvoorbereid was het ook,” vertelt hij.
Stijn laat trots de speldjes, penningen, pasjes en andere aandenkens zien die hij aan dit avontuur heeft overgehouden.
“Zoiets maak je nooit meer mee,” verzucht hij. “En ik ben nog maar net begonnen.”