Hoe kunnen we carnaval hier in Brabant nou eens flink vetter maken? Nou, schop om te beginnen al die raar pratende zuiderlingen eruit. Vervang ze door schudbipsende, flinterdunne tanga’s en verplaats het hele feest lekker naar de bloedhete zomer. Vervang vervolgens alle hardcore carnavalsmuziek en laffe inhaakparodietjes door opzwepende trommels, verruil het vette broodje frikandel voor gegrilde kip, en flikker die ludiek bedoelde kostuums in de kliko ten gunste van badmode met heel veel veren.

Als rasechte Brabander moet ik natuurlijk niet te veel zeuren over die bovensloters die in de winter bij ons carnavals-asiel komen aanvragen. Ze kunnen nou eenmaal voor geen meter carnaval vieren, dat is een historisch feit. Wij doen het in Brabant, Limburg en Duitsland al eeuwenlang op de traditionele manier en daar kan werkelijk níémand aan tippen. Je pikt die import-feestgangers er ook altijd meteen tussenuit. Je ziet het direct aan hun zielloze, kant-en-klare feestwinkel-uitdossingen en het totale ontbreken van fatsoenlijke carnavalsgrime.

Maar goed, ik wilde nu ook wel eens een keer andersom de proef op de som nemen. Ik als trotse zuiderling trok dapper over de Moerdijk om te gaan kijken bij het tropische carnaval in Rotterdam. En of ik opviel! Ik viel werkelijk vreselijk uit de toon met mijn lange spijkerbroek en mijn suffe sportschoenen. Bovendien had ik geen metershoge hoofdtooi op, droeg ik geen trommel en danste ik niet met mijn middel dwingend naar voren gericht.

Mijn vriendin maakte het zowaar nóg bonter. Die droeg géén vlag van Curaçao, Aruba, Bonaire of Kaapverdië en had tot overmaat van ramp ook geen felle veren in haar reet gestoken. Ze schudde ook niet ritmisch met haar billen, en dat is daar wel een harde overlevingseis. Maar ja, als je thuis gewend bent om altijd een saaie polonaise te lopen, dan kweek je nou eenmaal geen gespierde twerk-kont.

Zelfs kersvers burgemeester Carola Schouten danste enthousiast mee. Flink schudden met die voormalige ChristenUnie-billen; het kan blijkbaar allemaal tijdens het Zomercarnaval. En dat terwijl het van origine toch echt een katholiek feest is.

De politie haalde na afloop opgelucht adem, want het was volgens de statistieken ‘lekker rustig’ verlopen. Men sprak mild van ‘wat kleine opstootjes’ waarbij in totaal slechts 29 mensen zijn opgepakt. Gezellig! Er werden weliswaar ook twee echte vuurwapens en wat messen in beslag genomen maar dat mocht de pret niet drukken. Kijk, als ik naar een carnavalsfeest ga, neem ik een plastic bekerhouder mee om zoveel mogelijk te kunnen zuipen. Maar ja, in Rotterdam pakken ze dat blijkbaar net wat anders aan.

Mijn eindconclusie? Ik hoor met mijn zachte g simpelweg niet thuis bij het carnaval boven de sloot. Al moet je het wel een keer in je leven hebben ervaren. Het enige onmiskenbare voordeel is het weer. Het is tenminste niet bitterkoud als de optocht aan je voorbijtrekt. Maar ach, die vrieskou in het zuiden heeft ook zo z’n charmes. Lekker ziek worden langs de kant van de weg. Wij Brabanders steken in ieder geval niet. Wij steken elkaar hooguit aan. En dat is en blijft het grote verschil.