Baarle leefde volop mee met Stefan. Hij was regelmatig in het nieuws – op tv, in de krant en op de radio. Ook de lezers van Ons Weekblad waren benieuwd hoe het hem was vergaan op het WK Gelato in Las Vegas. Reden genoeg om Stefan nog eens uit te nodigen om zijn verhaal te vertellen.

Door Claudi Olieslagers

Het begon al hectisch. Last minute ontdekte Stefan dat hij niets mocht meenemen in zijn bagage. Toch probeerde hij het met Thaise basilicum. Tevergeefs: bij de douane werd het eruit gehaald en weggegooid. Daarna moest hij rennen om zijn vlucht te halen. Maandag rond 21.00 uur kwam hij aan in Las Vegas en ging hij direct naar de supermarkt om zijn laatste ingrediënten te kopen. Maar ananaspuree smaakt toch anders dan een verse ananas met 'vlieguren', zoals hij het zelf noemt. Stefan mocht Nederland vertegenwoordigen. Hij kreeg een prachtige koksbuis met de Nederlandse vlag en droeg die trots tijdens de openingsceremonie. Net na de openingsceremonie, vlak voordat hij zijn ijs moest bereiden op dinsdag, sprong hij zelfs nog in een Uber om op zoek te gaan naar Thaise basilicum.

Dinsdag was zijn draaidag. Het was behelpen. De apparatuur was minder goed dan hij gewend was en ook tijdens de wedstrijd moest hij nog van alles bij elkaar sprokkelen. Zijn boodschappen waren gedaan, maar stonden niet netjes voor hem klaar. Ik vroeg nog of het net als bij MasterChef was, waarbij je moest rennen. Zo gek was het gelukkig niet, maar improviseren moest hij zeker. En juist dat vond hij ook wel mooi: op avontuur met zijn Imagi en werken met de beste ingrediënten die op dat moment beschikbaar waren en de receptuur een klein beetje aanpassen.

Gekkenwerk

Woensdag mocht hij zijn ijs presenteren en op donderdag was de uitslag. Het uiteindelijke ijs smaakte anders dan gehoopt, maar was volgens Stefan “nog steeds oké”. Meer zat er dit keer niet in. Hij vertelt ook trots over landgenoot Kees Baars uit Callantsoog, die derde werd met Seaside Delight: een romige mascarponegelato met duindoorn, gezouten amandelcrunch en een meringue van zeeplanten. De winnaar kwam uit Brussel met een opvallend ‘Winnie de Poeh’-ijs, met smaken van dennenboom en boshoning – iets wat je niet snel zelf zou bedenken.

Stefan genoot van zijn avontuur, al is Las Vegas niet zijn stad. “Alles draait er om consumeren,” zegt hij. Overal is geluid, overal zijn casino’s. “Je krijgt niet eens de kans om je eigen gedachten te lezen."

De ijsbereiders maakten telkens met zes tegelijk ijs. Ze gingen met elkaar in gesprek, proefden elkaars creaties en deelden hun kennis. Ook voor Stefan waren er nog smaken waar hij even over moest nadenken – gefermenteerde hop bijvoorbeeld, wat verrassend lekker Bierijsje werd.

Afgelopen zaterdag kwam Stefan terug uit Las Vegas. “Gekkenwerk,” noemt hij het zelf. In totaal reisde hij zo’n 50 uur en was hij maar drie dagen in Las Vegas. De terugweg verliep ook niet zonder problemen: hij miste zijn aansluiting naar Amsterdam en moest omreizen. Ook zat hij de hele reis klem tussen twee wat corpulentere mensen. Het WK was een geweldige ervaring, maar wel één waar hij nog van moet bijkomen. De jetlag speelt hem nog parten.

Toch heeft hij de afgelopen dagen alweer in de ijskeuken van Kennis van IJs gestaan. Deze zomer draait hij daar gewoon nog ijs. In september wil hij gaan reizen en daarna ziet hij wel wat er op zijn pad komt. Misschien een nieuw avontuur, want het kan bijna niet anders dan dat Stefan nog iets gaat doen met al zijn kennis die hij de afgelopen jaren heeft opgedaan en met zijn liefde voor lekker eten. Uiteraard weet hij Ons Weekblad dan weer te vinden.