Jarenlang waren ze al met de voorbereiding bezig van hun reis vanuit het verre Canada naar Galder, in 2021 gooide corona roet in het eten maar onlangs op 31 augustus 2024 was het dan zover. Vijf broers en zussen uit het gezin van Hooydonk-Nooren (met partners) kwamen vanuit Canada naar Galder om op zoek te gaan naar hun familiale roots.
In de naoorlogse periode van de Tweede Wereldoorlog was het in Nederland niet best gesteld met de werkgelegenheid, veel mensen gingen emigreren. Zo ook de familie Nooren uit Galder.
Het boerengezin Nooren woonde op de Schotse Hoeve aan de Galderseweg 11 te Galder (nu Vonderpad).
Vader Harrie Nooren overleed door een noodlottig ongeval al in 1946. Zijn vrouw Anna Lansen bleef achter met dertien kinderen. Zij hertrouwde in 1948 met Gerard van Opstal uit Strijbeek en kregen samen nog een zoon Harry genaamd.
Op een foto uit 1948 staan de kinderen van het gezin Nooren-Lansen keurig op een rij voor hun boerderij de Schotse Hoeve. Die foto is gemaakt toen oudste dochter Nelly naar Canada vertrok om daar met haar man hun geluk te beproeven. Kort daarna vertrokken nog drie kinderen naar Canada om daar ook een nieuwe toekomst op te bouwen. Moeder Anna en (stief)vader Gerard besloten de vier geëmigreerde kinderen te volgen en vertrokken in februari 1955 naar Canada met nog acht van hun kinderen. Twee kinderen bleven achter; zij hadden hier de ware liefde al gevonden.
In 1991 werd een soortgelijke foto genomen, bij het overlijden van moeder Anna. Op de foto staan, net zoals op de foto uit 1948, van rechts naar links: Nelly, Antoon, Bertha, Bertus, Ad (Adriana), Gerard, Ria, Joke, Kees, Corrie, Jan, Bernhard, Harriette. Op deze foto staat ook nog Harry (helemaal links).
Familielid Anne-Mary Vermeer uit Chaam vroeg de gidsen van heemkundekring Paulus van Daesdonck, Hans Dekkers en Louis Vriens, om het gezelschap rond te leiden. Na het bezoek aan het museum in Ulvenhout aan de Pennendijk toog het gezelschap richting Galder waar de locatie van kasteeltje Daesdonck nabij de Schele brug werd bezocht. Wandelend langs de Mark togen ze naar de ouderlijke boerderij, de Schotse Hoeve, aan het Vonderpad. Daar werden ze hartelijk ontvangen door de huidige bewoners. Het was voor deze derde generatie emigratiekinderen een emotionele gebeurtenis, veel herinneringen werden gedeeld. Samen (met partners) gingen ze weer op de foto op dezelfde plaats vanwaar hun voorouders ooit in 1948 waren vertrokken.