Door Claudi Olieslagers

Zaterdag 6 juni was een bijzondere dag voor Heemkundekring Amalia van Solms. Tijdens de viering van het 50-jarig bestaan van de vereniging wilde burgemeester De Hoon-Veelenturf echter ook nog iemand in het zonnetje zetten. Zij vroeg Frans Vermeer naar voren te komen, terwijl vrienden en familie de kerk binnenkwamen. Frans had al snel door wat er stond te gebeuren en gaf aan geen prijs te stellen op het ontvangen van een Koninklijke onderscheiding. De burgemeester vroeg vervolgens of zij hem wel mocht toespreken. Daarbij legde zij uit dat een Koninklijke onderscheiding wordt aangevraagd door mensen die iemands inzet bijzonder waarderen en dat de onderscheiding uiteindelijk alleen door de Koning wordt toegekend. Daarmee ging Frans akkoord, waarna burgemeester De Hoon-Veelenturf samen met hem terugging in de tijd naar 1971. In dat jaar trad Frans toe tot de vrijwillige brandweer van Baarle-Nassau. Meer dan twaalf jaar zette hij zich daar met volle overtuiging in. Hij volgde diverse opleidingen en behaalde verschillende diploma’s. In 1984 nam hij afscheid van het korps, maar in 1994 keerde hij terug en stond opnieuw ruim twaalf jaar klaar voor de brandweer. Toen hij de leeftijd van 55 jaar bereikte, moest hij vanwege de toenmalige leeftijdsgrens definitief afscheid nemen. Naast zijn inzet voor de brandweer is Frans al ruim dertig jaar betrokken bij Heemkundekring Amalia van Solms. Hij wordt omschreven als een man van weinig woorden, maar iemand die achter de schermen ontzettend veel werk verzet. Diverse werkgroepen konden en kunnen rekenen op zijn inzet. In 2023 vernieuwde hij bovendien de websites van de heemkundekring en de Dodendraad. Over Frans wordt gezegd: “Hij zoekt zaken zeer grondig uit en komt altijd met een correct antwoord”. De heemkundekring is hem dan ook bijzonder dankbaar voor alles wat hij voor de vereniging heeft betekend. Ook op het gebied van natuurbeheer heeft Frans zijn sporen verdiend. Sinds 2006 is hij actief voor het Agentschap voor Natuur en Bos. Hij doet onderzoek naar ongewervelden, waaronder bos- en weidebeekjuffers. Sinds 2009 verzorgt hij de monitoring van de boomkikker en stond hij aan de basis van de herintroductie van deze soort in het Merkske. Vanaf 2015 verricht hij daarnaast verspreidingsonderzoek naar amfibieën. Vanwege zijn enorme kennis van het gebied wordt Frans regelmatig het geheugen van het Merkske genoemd. Daarnaast zet hij zich sinds 2010 ook in voor Staatsbosbeheer. Ook daar levert hij een belangrijke bijdrage aan natuurbeheer en komt zijn grote deskundigheid op het gebied van archivering goed van pas. Frans werd geroemd om zijn vermogen om kennis te combineren met een praktische inzet voor de directe leefomgeving van Baarle-Nassau. Met zijn jarenlange vrijwilligerswerk heeft hij op tal van terreinen een blijvende bijdrage geleverd aan natuur, erfgoed en samenleving. De mooie woorden van burgemeester De Hoon-Veelenturf en een prachtige bos bloemen waren voor Frans voldoende. Hij had zijn eigen redenen om de Koninklijke onderscheiding te weigeren. Het warme en langdurige applaus van de aanwezigen deed hem echter zichtbaar goed. Daarmee kreeg Frans de waardering die hij meer dan verdiend heeft.