Zingen is voor de 76-jarige Jef van Tilburg uit Baarle-Nassau heel belangrijk in zijn leven en hij vindt het achteraf jammer dat hij er niet vroeger mee begonnen is. Op 51-jarige leeftijd werd hij lid van het Ceciliakoor dat toen geleid werd door Frank van Nimwegen. Het waren zijn zus Annie en José van der Werf die aandrongen dat hij bij hun koor kwam zingen. Voor Jef is het een goeie manier van ontspannen net als yoga maar dan voor de geest: “op het moment dat je aan het zingen bent kun je aan niks anders denken…”

Door Jeanny Wouters

Jef moest destijds nog komen voorzingen bij de dirigent en hij werd bij de tenoren ingedeeld. De hogere mannenstemmen. Hij werd een trouwe tenor, aldus de voorzitter Ellie Rijnberg in haar speech om de jubilaris te eren tijdens de repetitie van 4 december. Hij is belangstellend en maakt met iedereen een praatje. Jef was enige jaren bestuurslid en is nog lid van de muziekcommissie. Voor de viering van zaterdag 30 november waarin hij in het zonnetje werd gezet door pastoor Jochem van Veldhoven, zocht hij zelf de muziekstukken uit.

Geen medailles meer

Kregen jubilarissen vroeger een speld van de Gregoriusvereniging of het parochiebestuur; dat is afgeschaft. Jef kreeg uit handen van de pastoor wel een fraaie oorkonde bij gelegenheid van zijn jubileum. Tijdens de repetitie avond, waar de jubilaris in de bloemetjes werd gezet en werd toegezongen door zijn eigen mede-koorleden, was er een fraaie speld in de vorm van een solsleutel, als aandenken aan dit jubileum.

Terugblik

In die 25 jaren zag hij meer koorleden gaan dan komen; hij herinnert zich nog goed de tijd waar het koor zeker 50 leden telde. Hij sprak zijn dank uit naar de rest van het koor, “blij dat jullie er allemaal nog zijn”. Het Baarlese Ceciliakoor telt nu ruim 30 leden.

Hoogtepunten uit die 25 koorjaren zijn voor Jef van Tilburg vooral concerten en grote projecten die door Frank van Nimwegen werden geïnitieerd zoals de Krönungsmesse van Mozart, waar ook leden van andere koren aan meewerkten en professionele musici; de foto hing lange tijd in het patronaat waar het koor elke woensdagavond repeteert. De kerstoptredens met andere Baarlese koren en de harmonie, maar hij was ook projectkoorlid in Ulvenhout op uitnodiging, bijvoorbeeld bij een uitvoering tijdens de Dodenherdenking. “Leuk om met andere koren mee te zingen.”

Warm nest

Hij noemt het parochiekoor van Baarle een ‘warm nest’. “Ik was nog werkzaam toen ik lid was en had weinig hobby’s. Bij het koor zijn de mensen er voor mekaar. Ik ben destijds opgeleid, gesteund als tenor door Arnold Bax en Aalt Kraaijenhof.” Het zingen heeft hem veel gebracht in het leven: “ik heb tinnitus (een altijd aanwezige fluit/pieptoon) maar als ik muziek hoor heb ik daar geen last van, alleen bij stilte. Zingen vind ik fijn, dat geeft rust in mijn hoofd.”