Zaterdag 26 september al ruim voor tien uur stonden de eerste belangstellenden bij de open voorzijde van het in aanbouw zijnde Cultuurcentrum in Baarle om een kijkje te komen nemen in de nieuwbouw. Op uitnodiging van het bouwteam mochten gebruikers een eerste blik werpen op de toekomstig beschikbare ruimte voor culturele activiteiten; elke gebruiker/vereniging had een eigen tijdslot kunnen kiezen en per half uur kwam er steeds een nieuwe groep naar binnen waar alles door vrijwilligers van Jeugdwerk, bestuur en medewerkers in goede banen werd geleid.

Door Jeanny Wouters

Een folder met plattegrond en pen wordt uitgereikt bij binnenkomst en het welkom door Visit Baarle, hun ontmoetingscentrum komt straks vooraan in de hal, is warm. Voorzitter Toine en gastvrouw Trudy vertellen over het nieuwe onthaalpunt, mede gefinancierd door Brabant Kust de Kempen. Er komt een grote tafel, enclavekastjes. Het is een beetje abstract en je hebt wat inlevingsvermogen nodig om tussen al dat beton, staal en glas een aangeklede inkomruimte voor te stellen, maar aan enthousiasme ontbreekt het dit tweetal niet. Visit Baarle ontvangt jaarlijks 15.000 bezoekers, ze hebben acht opgeleide gidsen die met groepen het dorp rond gaan en voor hun tafel staat een grote cirkel met vlaggen en een qr-code waarmee de toeristen uit de hele wereld uitleg in een taal kunnen krijgen die ze verstaan. Een goede binnenkomer…

Irina en Marjolein vertegenwoordigen de bibliotheek, ook op de begane grond (links) waar zij straks alle boeken en ander bibliotheekaanbod in de grote open hal gaan neerzetten. Een vleugel voor de jeugd, een vleugel voor de volwassenen. Er zijn niet altijd medewerkers bij aanwezig, maar mensen kunnen altijd boeken halen of inleveren; registratie gaat net als nu via een zelfscanner. Je loopt door de bieb naar de gangen met lokalen en andere ruimten. Heel bijzonder is de toegang tot de tuin buiten, waar lezers een stilteplek kunnen vinden en voorlezers een plek kunnen innemen als het mooi weer is. Welke bibliotheek heeft dat nou?

Vanuit de linkervleugel wordt ons gezelschap naar de ‘bouwtrap’ geleid, waar Paul en Frans iedereen wijzen op de veiligheid, opstapje, afstapje, bouwsteiger als leuning. Een muziekgezelschap van de Grensacademie trakteert op een klein dwarsfluitconcert, aan de andere kant van de bovenverdieping krijgen we uitleg van Maartje en Suzanne van de Grensacademie, voorheen Academie voor muziek en woord Noorderkempen. In de gang achter hen zijn de diverse lokalen al aangeduid met hun toekomstig gebruik: pianoruimte, snaarinstrumenten, administratie en andere instrumenten.

Annick en Eveline van het Dorpsteam hebben het grootste lokaal op de bovenverdieping ingenomen en vertellen over hun activiteiten als Dorpsverbinders. Vanaf boven heb je zicht op de foyer beneden waar we vervolgens welkom zijn voor een kopje koffie of thee met iets lekkers erbij. Aan die zijde komt een bar, men kan naar buiten waar aan de achterzijde van het gebouw een terras voor de bezoekers wordt ingericht. Achter de bar kun je naar de keuken, en die heeft aan de andere zijde een deur naar de bar in de grote zaal. Het wordt geen grote woonkeuken zoals nu, met een grote tafel waar je kunt eten en gezellig zitten. Een functionele ruimte wordt het, waar elektrisch gekookt kan worden, moderne apparatuur wordt geplaatst. In aangrenzende ruimtes zijn voorraden opgeslagen. Kortom: veel verandering en modernisering in het verschiet. De gesprekken in de groep gaan daar vooral over, hoe de toekomst er voor de diverse verenigingen en hun activiteiten uit gaat zien…

Grote zaal

Terwijl overal waar je kijkt staal, steigers, glas en beton de boventoon voeren lijkt de grote zaal al wat verder ontwikkeld. De wanden zijn voorzien van lichtgele en donker gekleurde vlakken; stenen versiering lijkt het. Sander van Tilburg van Bruheze Beheer Q-RO Vastgoed geeft uitleg. Dat heeft te maken met de akoestiek: glas, staal, beton zijn harde stoffen die geluiden hard weerkaatsen en laten galmen, en dat heeft zo’n grote zaal nou juist niet nodig. Je moet er met elkaar kunnen praten, muziek moet mooi klinken, het geluid moet geabsorbeerd worden. Vandaar de wanden die op deze manier akoestisch gevormd zijn. Het lijkt een kunstwerk, iemand ziet er enclaves in, een vrije interpretatie van de grens, alles loopt door elkaar. Er hangt ook een foto van het plafond wat er gaat komen, spanplafond, balken waar licht aan gehangen kan worden, het oogt prachtig op de foto. De bezoekers vragen zich al af hoe dat schoongehouden gaat worden, op die hoogte. En hun eigen versiering ophangen zal wel moeilijk worden… De toekomst zal het uitwijzen.

Van Sander horen we dat het geen grote zaal met vaste tribune wordt, maar een flexibele ruimte met uitschuifbare tribune met 196 zitplaatsen. Ingeschoven kan er een podium worden neergelegd waar dat het best uitkomt voor de desbetreffende activiteit en dan zijn er ongeveer 400 staanplaatsen. Men mikt met deze zaal op kleinschalige activiteiten als try-outs; geen grote optredens, het wordt geen schouwburg! Er komt een houten vloer in, vloerverwarming (zoals in het hele gebouw) en deze zaal grenst aan de buitenkant dus er is daglicht. Aan die zijde van het gebouw komt ook de logistieke toegang. Een oprit voor vrachtwagens en ruimte om te laden en lossen. De zaal is op diverse manieren de hele dag te gebruiken.

En dan staat de buitendeur aan de logistieke kant van het gebouw alweer voor ons open en nemen we afscheid na een uurtje te hebben rondgekeken in het nieuwe gebouw De Loswal, dat nu al een markante plek opeist aan het gelijknamige plein waaraan ook nog het een en ander zal worden aangepast. Er moeten nog heel wat uurtjes worden getimmerd en afgewerkt, het wordt wennen aan minder eigen ruimte, maar aan de andere kant is het een prachtige plek en straks van alle gemakken voorzien voor de vele gebruikers. Voorjaar 2027 schat men voorzichtig dat het in gebruik genomen kan worden.