Op tweede paasdag verscheen haar single 'Mijn plekske op de aarde' op Spotify en YouTube. Een dag later, op haar 64e verjaardag, spreek ik Phil o’Mena – beter bekend als Phil van den Broek-Tielemans. Al haar hele leven schrijft ze liedjes en verzint ze melodieën. Anderhalf jaar geleden vertrok ze naar Las Negras in Zuid-Spanje voor een singer-songwriterweek. Eigenlijk durfde ze niet, maar niets doet ze liever dan muziek maken. Ze zag allerlei beren op de weg, maar ging toch. Haar artiestennaam ontstond vanuit haar doopnaam: Philomena.

Door: Claudi Olieslagers

In Las Negras leerde ze producer en singer-songwriter Chris van Binnendijk kennen. Hij gaf haar het laatste zetje om haar liedje daadwerkelijk uit te brengen. Samen werkten ze het uit tot wat het nu is. Phil hield daarbij wel de regie. “Niet alle ideeën van Chris kon ik waarderen,” zegt ze lachend. “De Kettel móést erin. Dat is voor mij een belangrijk punt in mijn leven in Ulicoten. Voor de liefde ben ik uiteindelijk naar Baol verhuisd.”

Het idee voor het lied ontstond toen iemand zei dat je over Ulicoten geen liedje kunt schrijven. Die opmerking liet haar niet meer los. “Als iemand tegen mij zegt dat iets niet kan, dan blijf ik ermee bezig.”

Diezelfde nacht werd ze wakker met een melodie en de zin: “Het is mijn plekske op de aarde, tussen Meerle, Chaam en Baol.” Ze stapte uit bed, nam het zachtjes op om haar man niet wakker te maken en schreef de tekst in haar schriftje. “Dat ligt altijd in de buurt. Ik hoef maar naar buiten te kijken en er komt weer iets in me op.”

Tot voor kort had Phil samen met haar man John een legkippenbedrijf. “Dan stonden we eieren te sorteren en ineens kwam er weer een zin. Die moest ik meteen opschrijven.” In het liedje komt zelfs de wasdraad van haar moeder voor. “Chris zei: dat is een waslijn. ‘Niet in Ulicoten,’ zei ik. Hij mocht meedenken, maar het moest wel míjn liedje blijven.”

Veel liedjes zijn volgens haar voorspelbaar. “Het gras is groen en de zon schijnt. Ik wil juist mijn eigen beleving en andere woorden gebruiken.” Nu, anderhalf jaar en zo’n honderd coupletten later, is het liedje af en online te beluisteren. Phil genoot van het hele proces: van schrijven tot het maken van de muziek.

“Maar alles eromheen? Dat hoeft voor mij niet zo.” Gelukkig krijgt ze hulp van haar man en haar broer John. Haar broer maakte de videoclip en hielp met Spotify en YouTube. “Want dat gaat echt niet vanzelf,” zegt ze lachend.

“Ik heb mijn hele leven liedjes geschreven, voor ieder feestje. En nu zit ik op zangles – ‘ik ben onderhand oud en versleten’, lacht ze – en begin ik hier nog aan.”

Phil zingt ook in het bandje DIFFRENDS, ze geniet daar met volle teugen van; er wordt iedere week geoefend in de schuur. “Ik wil mensen vermaken,” zegt ze. “Niet beroemd worden… nou ja, wel graag in Ulicoten,” voegt ze er lachend aan toe. Haar man hield de cijfers op Spotify in de gaten. De meeste luisteraars blijken tussen de 55 en 75 jaar, en er luisteren meer mannen dan vrouwen.

De reis naar Las Negras en het uitbrengen van haar lied hebben haar vooral meer zelfvertrouwen gegeven. “In het begin dacht ik: wat doe ik hier? De eerste dagen heb ik alleen maar gehuild. Ik was nog nooit alleen op reis geweest. Maar uiteindelijk moesten de anderen juist om mij lachen – om mijn humor.”

Het liedje begint met het geluid van vogels en een koe en neemt je mee naar Ulicoten. Naar de Strumpt, waar haar ouderlijk huis staat en waar haar broer nog steeds woont – voor haar het mooiste plekje op aarde. Je kunt het niet uitleggen. Je moet het voelen. En precies dát hoor je in haar lied.

Nieuwsgierig? Beluister het liedje op Spotify of bekijk de videoclip op YouTube door te zoeken op Phil o’Mena.