Het uitverkochte concert van Tom Robinson vrijdagavond 8 maart trok een kleine honderd enthousiaste fans naar Den Engel want vanwege het veiligheidsprobleem van het cultuurcentrum Baarle kon het optreden daar niet doorgaan. Klokslag 20.00 uur betrad Paul Van Haeren het podium om het voorprogramma aan te kondigen.

Door Jeanny Wouters

Patrique en Herman en later ook zus Charlotte warmden de zaal op met mooie luisterliedjes en oude hits van bijvoorbeeld de Rolling Stones die zelfs echte fans in de zaal nog nooit eerder hoorden. Zichzelf begeleidend op gitaar en keyboard een mooi begin, en ze wilden dan ook liever het podium niet verlaten na drie kwartier…

Nederlands

Up Close and Personal heet de show waarmee Tom Robinson solo on tour is in Europa. Hij bleek verbazend goed Nederlands te spreken, woonde lange tijd in Duitsland en verbleef ook veel in Nederland en België vertelde hij. Elk nummer werd door hemzelf ingeleid met een kort stukje levensverhaal. Geboren in Cambridge in 1950 ontdekte de jonge Tom dat hij een voorkeur had voor jongens, en dat leverde in die tijd problemen op. Tot 1967 was homoseksualiteit strafbaar in Engeland en hij werd naar Kent gestuurd, naar een therapeutische community voor jongeren met emotionele problemen. Hier werd hij geïnspireerd om muziek te gaan maken en werd voor hem duidelijk hoe hij zijn leven wilde inrichten.

Happy

“Who’s old enough to remember the winter of ’79?” vroeg hij het publiek. Vele handen gingen de lucht in. Op de vraag wie eerder een concert van hem bijwoonde waren er dat maar een handvol. Maar die kenden wel alle nummers en er werd volop meegezongen. “Sing if you’re glad to be gay, sing if you’re happy that way.”

Genieten

Afwisselend begeleidde de sympathieke Brit zichzelf op keyboard of gitaar. Een grote hit afwisselend met een minder bekende ballade. Wereldproblemen werden aangekaart, als inleiding voor de protestsongs die hij als reactie daarop schreef.

Uiteraard werd het beste voor het laatst bewaard, maar ook de minder bekende songs sloegen aan, het publiek was geboeid en enthousiast.

Toegiften

Op de kaartjes stond dat het concert tot 22.00 uur duurde; toen kondigde Tom Robinson inderdaad aan dat drie kwartier spelen voor hem vermoeiend was, en daarom nam ie twintig minuten pauze om daarna nog drie kwartier er aan te plakken, en nog een aantal toegiften! ‘Listen to the radio’ kwam voorbij, zijn grootste hit in Nederland. ‘We’ve only got now’ gaf hij als boodschap mee. De eerste toegift was heel verrassend het Vlaamse lied ‘Ik ben zo eenzaam zonder jou’. Waarop hij nogmaals teruggeroepen werd en omdat hij ‘2- 4- 6- 8 Motorway’ nog niet gezongen had, werd dit punkrock nummer de ultieme uitsmijter. Maar het publiek bleef hem terugroepen met een staande ovatie en daarop gaf hij aan nog één nummer te zullen spelen, een rustig nummer dat zijn eigen favoriet was. En daarmee kwam een eind aan een bijzonder fijne concertavond in Baarle, een onverwacht genoegen!