Aanstaande dinsdag 15 september is het Prinsjesdag. De afgelopen vijfentwintig jaar waren we er altijd vanuit het werk bij. Dan reisden we steevast, keurig in het pak, in alle vroegte op de derde dinsdag van september vanuit Chaam naar de Hofstad.

Door Berry van Oers

Oranjeklanten

Onderweg in de trein van Breda naar Den Haag hing dan een speciale oranjesfeer. De hele trein zat vol met Oranjeklanten uit Brabant en Limburg, uitgedost met allerlei oranjekleurige accessoires. Ze wisten al precies waar ze zich langs de route van de koninklijke koetsen zouden gaan opstellen, om niks van het sprookje te hoeven missen. “In de Korte Vijverberg ziede ze van kortbij, want des ‘n smal strotje”, wist een Oranjeklant die blijkbaar een vaste klant was bij Prinsjesdag.

Wegen

Tegenover in de coupé zat een oude klasgenoot van Markenhage. Johan woonde nog steeds in Breda. “Wij nog aaltij in Chaom”, zeiden we. Johan vertelde dat hij op het kantoor van de Shell in Den Haag werkte en elke dag op en neer spoorde. “Ons hoofdkantoor staot in Londen”, stoefte hij. “Het onze in Rome”, zeiden we. “Dan zitte in de verkeerde trein”, grapte Johan. Kennelijk had hij er geen erg in dat alle wegen naar Rome leiden.

Hoedjes

Zeven Tilburgse dames hadden gezamenlijk oranje plastic hoedjes ingekocht. Het prijskaartje hing er bij sommige hoedjes nog aan. Toen de Tilburgers vanuit het Centraal Station in Den Haag naar buiten stapten, waren ze in een fractie van een seconde door de rukwind van hun hoedjes af. Enkele krasse Kruikenzeiksters renden nog over de trambaan achter hun hoedjes aan. Tevergeefs. Ze beurden elkaar op: “Bij de fistwienkel in de Spuistraot vlakbij ´t Binnenhof kunde ok zukke hoedjes kopen.”

Fiets

Op weg naar het oude centrum kwamen we allerlei bekenden uit de ‘Haagse stolp’ tegen. Fractieleider Jesse kwam gewoon op de fiets aanrijden. Hij knikte nog. Journalist Frits ging ook die kant op. Onderweg stond Rutger van PowNews met zijn cameraman om nog gauw wat beleidsmakers te kunnen ‘aanschieten’. De MP wandelde intussen naar de Grote Kerk voor de openingsviering, gevolgd door Carola, Hugo en Sybrand.

Billentikker

De Koninklijke Militaire Kapel repeteerde nog even de Grenadiersmars. De ministers kwamen druppelsgewijs aanlopen, de mannen in hun jacket. “Unne billentikker”, noemde ma zo’n zwarte jas altijd. De leden van de ‘Raad van State’ droegen zo’n zelfde kostuum. De vrouwelijke ministers varieerden er op los, zowel qua jurken als qua hoedjes. Maar vorig jaar spande de kroonprinses de kroon.

Balkonscene

Na afloop renden we even op en neer naar Paleis Noordeinde voor de balkonscene. Daar stond een groep fluiters. De familie op het balkon bleef vriendelijk door zwaaien, hoe hard de uitfluiters ook floten. Dan was Prins Carnaval origineler. “Alaaf, het is tenslotte Prinsjesdag”, zei hij. De leutvorst zwaaide in vol ornaat uitbundig naar zijn vroegere ambtsgenoot. “Ik koom van ‘t Klappegat”, schreeuwde hij. “Wij van Bonenpikkersland”, riepen we terug.

Fluitje

In de late namiddag liepen we richting ‘perron 1’ om terug te sporen naar de Chaamse kusten. De Oranjeklanten, die de stoet hadden bekeken vanuit de Korte Vijverberg, zaten al te wachten en bekeken hun close-ups. Onze klasgenoot van de Shell tankte bij met een beker cola large. De vrouwen uit Tilburg stapten in met oranje plastic hoedjes op, inclusief kinbandjes. De stationschef blies op zijn fluitje. “Vanmiddag was hij bij de balkonscene”, riep de prins.