“Vandaag leggen we de rode loper uit voor Jan” zo sprak directeur Wim Vervoort bij de opening van de tentoonstelling van schilderkunst van Jan Bergakker uit Goirle, in de benedengangen van cultuurcentrum Baarle. Zondag 20 oktober om 11 uur hadden familie en bekenden van Jan zich daar verzameld en de dagen ervoor was er druk gewerkt aan het ophangen en uitzoeken van het kleurige werk.

Door Jeanny Wouters

Jan (1953) werkt met de zogenaamde ‘rakel-techniek’. Hij maakt schilderijen met paletmessen en dikke lagen verf. In Zorgatelier Buiten in Lage Mierde kwam hij jaren geleden hiermee in aanraking. Schilderen met kwast en penseel had hij ook geprobeerd maar dat lag hem niet zo. Zijn inspiratiebron was Gerhard Richter, een Duits kunstenaar die de rakel-techniek ook toepast.

Toen het zorgatelier ophield te bestaan, vervolgde Jan zijn werk en opleiding bij Studio Xplo in Tilburg waar hij nu wordt begeleid door beeldend kunstenaar Jofke. Jan heeft niet aangeboren hersenletsel en hard gewerkt om hiermee om te gaan en vaardigheden opnieuw aan te leren. Daarin werd hij begeleid door Wilhelmien uit Baarle, en later ook Harry en zij waren degenen die met het idee kwamen om de expositie in Baarle te organiseren. Jan en Harry wandelen samen veel in het buitengebied en hij is een regelmatige gast bij hen thuis. En daarom was deze zondag de rode loper in Baarles cultuurcentrum uitgelegd voor Jan Bergakker!

Wim Vervoort ging in zijn inleiding nog even in op de situatie in de wereld, moeilijke tijden voor kunst en cultuur, terwijl dat juist houvast kan geven in deze tijden van oorlog en onheil. Als voorbeeld gaf hij de vorige tentoonstelling van duo-foto’s waarin mensen met dementie in beeld werden gebracht met mensen die hen vrijwillig, als mantelzorger helpen. “In tijden als de dementerende het moeilijk heeft kan het terugkijken naar deze foto hem of haar terug rustig maken door de herinnering aan hetgeen er op staat.” Een tweede voorbeeld was van de Zomer van Baarle, daar werden theaterlessen voor kinderen gegeven. Een vader vertelde: “mijn zoontje is moeilijk uit bed te krijgen en te motiveren om ergens naartoe te gaan. Maar op de dagen dat hij naar theaterles mocht, stond hij ’s ochtends steeds klaar, te trappelen van ongeduld om er naartoe te kunnen gaan!”

“Kunst en cultuur kan verschil maken, en daarom moeten we erin blijven investeren” aldus Wim Vervoort. Hij vertelde ook nog van een creatief cursist bij wie de ziekte van Parkinson was geconstateerd en die zichzelf sterkte met de overtuiging zo lang mogelijk door te blijven gaan met creatief werk maken. En zo maakte hij een bruggetje naar Jan Bergakker die in het begin therapeutisch dingen maakte, ging wandelen in Baarle met Wilhelmien, invulling zocht voor dagstructuur, om balans terug te brengen in zijn leven.

Bruine soep

Jan vertelt zelf over zijn werk: “het moest ook wat worden.” Hij experimenteerde met draaiingen, soms werd het ‘bruine soep’ maar dan gebruikte hij dat als achtergrond voor nieuw werk. “Soms moet ik een doek een keer omdraaien en wordt het wat anders, een lijn trekken zodat aan twee zijden een verschillend beeld te zien is.” Hij sprak over ‘loslaten’ en ‘vrije geest’. Over de natuur en de wandelingen die hij maakt in de Baarlese natuur, dat geeft rust en dat is wat een kunstenaar nodig heeft! Het is terug te zien in zijn werk: zeker de moeite van het bekijken waard. Ook via www.KIKwebshop.nl te bekijken. Tot eind november blijven de kunstwerken hangen in ccbaarle. Donderdag 24 oktober zijn Wim Vervoort en Harry en Jan te beluisteren bij Te Gast Bij via Omroep Baarle.nl.