“Om zo mijn wilde jeugd een beetje goed te maken.” Dat was de motivatie die Fred Zoon gaf voor de wedstrijd om VIP-tickets te winnen bij de Acht van Chaam, aangeboden door sponsor Em. de Jong Media. En het leverde hem de felbegeerde twee kaartjes op; niet alleen voor toegang tot de 86e Acht, maar ook tot de VIP-ruimte met alle bijbehorende faciliteiten zoals een goede plek, VIP-parking en culinaire genoegens. Maar… wat was dat nou, met die wilde jeugd? Dat gaan we vragen aan Frederik.

Door Jeanny Wouters

“Mijn moeder houdt van sport, en ik probeer haar vaak te verrassen met kaartjes voor een bijzondere wedstrijd. Dat vindt ze heerlijk. Welke sport maakt niet uit, van snooker tot rugby, ze kijkt elke dag sport. Mijn vader gaat nooit mee, die maakt(e) poppenhuizen.” Fred nam zijn moeder al mee naar het EK Honkbal in Rotterdam, WK Handbal, Nederlands elftal Waterpolo, tennistoernooien, schaatsen in Tilburg, Thialf het afscheid van Ireen Wüst.

Vergeten

Als kind was hij geen gemakkelijke jongen, bekent hij direct. “Dat is iedereen vergeten, tegenwoordig hebben ze het meer over mijn kunst.” Fred Zoon groeide op in Maastricht, verhuisde een aantal keren en kwam op 15-jarige leeftijd in Alphen terecht met zijn ouders en broertje. Omdat hij zo energiek en druk was, werd er veel gesport. “Mijn ouders brachten ons overal naartoe.” In zijn jeugd was dat onder andere wedstrijdzwemmen, judo, voetbal, tennis, karate, hockey, atletiek. Later kwam er ook padel en squash bij, hij was volleybalcoach, hij golft, speelt jeu de boules in Breda. “Ik vind bijna alles leuk” verzucht Fred. De laatste jaren pakte hij oude sporten zoals zwemmen en atletiek weer op om mee te kunnen doen aan de Iron Man in Rotterdam. 3,9 km zwemmen, een marathon hardlopen en 180 km fietsen. Daar moest ie wel voor trainen, “ik had niet eens een fiets”. Maar alles voor het goede doel: “Voor Gijsje Eigenwijsje en KWF” benadrukt hij. Hij verloor veel mensen aan kanker… vandaar. Even valt hij stil.

Lief

“Tot m’n vijftiende was ik lief, maar ik was vanaf mijn geboorte al een aandachtvrager. De dokter had tegen mijn moeder gezegd, toen ik 1 jaar oud was: ‘dit gaat je tien jaar van je leven kosten’. Ik liep met 7 maanden… Mijn broertje was veel rustiger. Sporten was de enige manier om rustiger te worden, energie kwijt te raken, de grenzen van anderen te leren kennen ook.” De ambitie of het karakter om aan topsport te doen ontbrak echter, ze verhuisden vaak, hij moest steeds opnieuw vriendjes maken en nieuwe dingen ontdekken die hij leuk vond. Vooral in Alphen heeft hij veel streken uitgehaald. Daar wil ie liever verder niet over uitweiden. “In mijn kunst is dat terug te zien.”

Hij blikt terug op zijn komst naar Alphen: “je kent niemand, wilt opvallen, wilt erbij horen, goed zijn in sport helpt! En als je gek deed was je populair. Deed ik niet gek, werd ik niet meer uitgenodigd op feestjes… Dat is geen drama, de tijd kun je niet meer terugdraaien.” Zijn moeder heeft misschien wel 1000 keer tegen hem gezegd: “je bent een natuurramp die ik niet had willen missen.”

Moeder met fiets

Maar iets goeds terugdoen voor zijn ouders, en dan vooral zijn moeder, dat doet Fred met veel plezier. “Ik doe nooit mee met wedstrijden, maar leuk dat ik nu iets won. Het was echt super geregeld die middag bij de Acht van Chaam als VIP. Ik zit al bij de Vrienden van de Acht, maakte wel eens een ‘meet en greet’ mee, maar dit was echt super geregeld: een fijne plek in de schaduw, service van een drankje en hapje, mensen die een praatje komen maken, lekker zitten op je gemak. Mijn moeder wordt in september 80 jaar, ze is nog heel fit. Ze was met pa op fietsvakantie geweest dit jaar, 3,5 week naar Schotland met de tent, voor en achter bepakt. Maar helaas is mijn vader gevallen en moesten ze eerder terugkomen. Daarom was ze nu wat slecht ter been en kon ze fijn ergens zitten, maar ze was wel zelf op de fiets in Chaam!” En omdat vader nergens mee naartoe wil, neemt zoon Fred die net als zijn moeder veel van sport houdt, haar graag mee op een dagje uit. “En zo is ’t gekomen…”