In oktober 1982 meldde Ad van Diem zich aan bij de Hondenvereniging Baarle. Samen met echtgenote Herma begon hij daarmee een verbintenis voor het leven. Zelfs een verhuizing naar het West-Brabantse Ossendrecht hielden Ad en Herma niet weg van ‘hun’ hondenclub. Want ze zijn veel meer dan lid alleen. Timmerman, klusjesman, poetser, barbediende, bestuurslid, instructeur, jurylid: noem ’t en ze hebben de rol als vrijwilliger ingevuld. Tijd dus om Ad in de bloemetjes te zetten!

Door Luc van Hoek

Hond of brommer

Voor Ad is de passie voor honden eigenlijk al heel jong begonnen. Ad: “ik kom uit een gezin met 10 kinderen. Altijd al had ik een passie voor honden. Toen ik 12-13 jaar was haalde ik al honden van de straat. Op mijn 15e stelde ik mijn ouders voor de keuze: ik hoef geen brommer als ik maar een hond krijg.” En die kwam er ook, eerst een Duitse herder en later een bouvier. Nadat hij met Herma trouwde gingen ze in de Molenwijk in Alphen wonen. “Onze buurtgenoot Ad Blous wees me in oktober 1982 op de nieuwe hondenvereniging in Baarle, die was net opgericht. Hugo Cornelissen en Frans Gulickx zijn daar geestelijk vader van. Kort daarna, in 1983, kreeg de vereniging het noodlokaal van de school aan de Molenbaan toegewezen als clubhuis.” Herma pakte daar al meteen de rol in de horeca op. Herma: “Buiten, met koffie en bier voor 20 Belgische francs. De horeca in het clubgebouw doe ik nog steeds, al 43 jaar!” Het was wel behelpen in het begin. Ad: “we lagen in de winter in de kruipruimte om de leidingen te ontdooien.” Dankzij de Gemeente Baarle-Hertog werd een eerste veldje aangelegd, waar het voormalige hertenkamp van het klooster was. Ad: “we hebben al die jaren goede samenwerking met de gemeente Baarle-Hertog gehad.”

Verhuizing

Na 5 jaar kwam de gemeente met het idee om samen met Dosko en TV Den Briemer één clubgebouw te bouwen. Ad: “We gingen er eens voor zitten: eigenlijk konden we veel zelf. Ik heb o.a. veel timmerwerk voor mijn rekening genomen. Zo kwam er na 11 maanden bouwen het mooiste hondenclubgebouw van België: daar ben ik trots op!” Het werk van Ad zorgde echter voor een verhuizing naar Ossendrecht. Maar de band met de hondenvereniging bleef hetzelfde. “We reden gewoon op en neer, zo’n 110 kilometer, 2 keer per week zeker: dat hebben we 30 jaar gedaan!”

Bordercollie

Een bezoek aan Engeland bracht de voorliefde voor de bordercollie. Ad: “ik was de eerste bij ons op de club in 1984. De bordercollie is slim en heel actief. Ik heb er jarenlang 2 tot 3 uur per dag mee gewandeld. In Ossendrecht hadden we ruimte voor een hondenfokkerij met stamboom en eigen website. We hebben er ooit 8 zelf gehad, nu hebben we er nog 3 thuis. Puppies trekken me nog erg; dat virus heeft Herma overgenomen.” Inmiddels wonen Ad en Herma weer terug in Alphen, dicht bij ‘hun’ club.

Erelid

38 jaar zit Ad in het bestuur; 23 jaar lang had hij de voorzittershamer vast bij de club. “We hebben veel samen bereikt. Zo hebben we ook een regeninstallatie aangelegd en lichtmasten kunnen plaatsen. We werken allemaal met vrijwilligers; ik ben blij dat ik ze allemaal bij elkaar heb kunnen houden.” Om gezondheidsredenen moest hij vorig jaar een stapje terug doen en ook de huldiging van zijn erelidmaatschap kon niet doorgaan vanwege zijn gezondheid. Maar een rol in het bestuur en als instructeur heeft hij nog steeds. Afgelopen maandag kregen Ad en Herma alsnog de huldiging die zij verdienden van de vereniging. Burgemeester Philip Loots was daarvoor speciaal naar de Molenbaan gekomen. Ad: “we begonnen hier toen we 29 en 27 jaar waren: nu zijn we 74 en 72. Maar de liefde voor de honden zal nooit verdwijnen!”