60 jaar getrouwd waren ze op 29 december. Rare datum, wat was de reden daarvoor? “Was belastingtechnisch, op een maandag, voor de wet in het gemeentehuis van Chaam” vertellen Greet en Kees Vromans. “Een uur naderhand stond Kees weer in de bakkerij en ik ging met mijn zus in Oisterwijk meubels uitzoeken, die stoelen hebben we nog steeds” lacht Greet. De kerkelijke inzegening en het feest was op 2 februari 1965, en dat wordt 60 jaar later ook weer op die dag gevierd.

Door Jeanny Wouters

Kees Vromans is afkomstig uit Gilze waar zijn vader en opa al een bakkerij en winkel hadden. Greet Hendriks is geboren en getogen in Chaam waar haar ouders een Végé winkel hadden plus een café en transportbedrijf. Ze leerden elkaar kennen op dansavondjes in Baol, waar ze allebei met twee vrienden/vriendinnen waren en twee daarvan kregen ook verkering en trouwden samen.

Van carnaval tot carnaval

Ruim drie jaar hadden ze verkering, maar tussentijds is het wel een jaar ‘uit’ geweest. “Van carnaval tot carnaval” lachen ze samen. Carnaval speelde een grote rol in hun leven; Kees was tien jaar lang Prins in Smokkelgat!

Lange witte sleep

Hun kerkelijke trouwdag was een mooie dag, met de huwelijksinzegening in Chaam en feest bij hotel de Kroon in Gilze. Greet had zelf haar trouwjurk gemaakt samen met haar zus die in Oirschot woonde, wit met een lange sleep. Kees huurde een jacquet zoals de gewoonte was in die tijd. Het album met de trouwfoto’s wordt erbij gehaald; achterin een proefserie kleurenfoto’s waar Yvon de Greef toen mee experimenteerde. Op de foto’s ook twee bruidsmeisjes en een jongetje, nichtjes en neefje. “We konden te voet de straat oversteken naar de kerk in Chaam want Greet woonde daar tegenover.” En de bruidstaart met vijf lagen had bakker Kees uiteraard zelf gemaakt! “Het was een mooi feest” zeggen ze terugblikkend; “een vertegenwoordiger van grondstoffen zong in de kerk het Avé Maria en later tijdens receptie heeft hij ook nog gezongen.” De moeder van Greet lag in het ziekenhuis maar mocht overdag naar huis om de bruiloft bij te wonen.

De trouwboeketten brachten ze naar een winkel in Antwerpen waar ze van een waslaag werden voorzien om ze voor de toekomst te bewaren; ze hangen nog steeds onder glas in hun slaapkamer. “En dat was meteen de huwelijksreis” legt Kees nuchter uit. In die tijd was dat nog geen gewoonte, de volgende dag gingen ze gewoon aan het werk. Want Kees en Greet hadden in december een bakkerij met winkel overgenomen aan de Nieuwstraat in Gilze.

Kinderen

In november werd hun eerste kind geboren, zoon Arnold. Het ‘moeten’ trouwen had daarmee niets te maken. “In die tijd telden de mensen nog na of het wel klopte…” vertellen ze. Ze gingen pas samen wonen na hun kerkelijke huwelijksvoltrekking in februari. Na die zoon volgde dochter Dimph en hun zoon Rob is een echte Baolse; als enige in het gezin is hij in Baarle geboren. Na vijf jaar verhuisde de familie Vromans naar Baarle-Nassau waar ze bakkerij ’t Lekkerbekje aan de Kerkstraat overnamen. De samenwerking met de familiebakkerij in Gilze bleef nog lang voortduren.

Ups en downs

“We hebben veel ups en downs gehad” zeggen Kees en Greet, daarmee refererend onder andere aan mooie vakanties met de camper, maar ook brand in de bakkerij en het overlijden van zoon Arnold. Hun levensverhaal is vorig jaar opgetekend in Van Wirskaante, het magazine van de Heemkundekring Amalia van Solms. Nu genieten ze van hun oude dag samen, allebei 83 jaar oud, gezegend met 7 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen. “We zitten hier fijn te wonen, hebben een goeie relatie met de kinderen, veel sociale contacten.” Greet was jarenlang actief in de winkel en kent daardoor veel mensen; Kees was betrokken bij het verenigingsleven in Baarle, carnavalsvereniging de Grenszuukers, hij was jaren voorzitter van harmonie Sint Remi en hij zingt nog bij het Ceciliakoor. “We hebben veel steun gehad van vrienden en kennissen in de moeilijke tijden die we hebben gehad, dat heb je gewoon nodig. Mensen om je heen die begrip hebben, daar heb je behoefte aan.”

Feest

Muziek speelde altijd een grote rol in hun leven. Kees maakt nog steeds muziek in een bandje, daar geniet hij van. Op 2 februari is er ook muziek als ze hun diamanten huwelijksfeest vieren. Met een mis in de kapel van Nijhoven, en daar is het koor uiteraard bij. Misschien wordt er op het feest ook nog wel muziek gemaakt… Proficiat Greet en Kees namens Ons Weekblad.