Zestig jaar lief en leed delen, samen bouwen, werken en genieten; Riet en Bernard Jansen deden het. Woensdag 18 februari vierde het echtpaar hun diamanten huwelijk. Ze trouwden destijds net na carnaval, zowel voor de wet in Alphen als voor de kerk in Riel, wat in die tijd uniek was. Het echtpaar ontving burgemeester De Hoon-Veelenturf in hun woning aan de Julianahof.

Door: Claudi Olieslagers

“We wonen hier nu drie jaar,” zeggen ze trots, terwijl ze hun mooie huis laten zien. De slaapkamer die oorspronkelijk beneden was, hebben ze bij de woonkamer getrokken. “Als ons hele gezin er is, zijn we met zestien man en dat moet wel binnen kunnen,” lacht Riet.

Ze leerden elkaar kennen bij De Brouwer, tijdens het dansen. “Vroeger had je elkaar lekker vast,” zegt Riet. Na acht jaar verkering wisten ze wat voor spek ze in de kuip hadden en trouwden ze. Ze gingen wonen op de Reth in Baarle, waar Bernard het boerenbedrijf van zijn vader overnam. Later werd dat een tuinbouwbedrijf, waar sla en tomaten onder glas werden gekweekt.

Het stel trouwde in 1966. In 1967 werd zoon Ron geboren, gevolgd door dochters Angelique en Miranda in ’68 en ’69. “Daar waren we dan ook weer mee klaar,” lacht Riet. Inmiddels groeide de familie flink verder met vijf kleinkinderen en ook drie achterkleinkinderen van zes, vier en anderhalf jaar.

In 1983 stopten ze met het bedrijf, omdat er geen opvolger was. Omdat Bernard met zijn 43 jaar nog te jong was om te stoppen met werken, reed hij daarna achttien jaar vrachtwagen bij Van de Ouweland. Met zijn 59ste kon hij met de VUT. “Dat kun je je toch niet meer voorstellen,” lacht hij.

Ze verlieten de Reth toen de euro werd ingevoerd. “We hebben nog net ons huis in guldens verkocht en ons nieuwe huis aan de Fuutlaan, waar we 23 jaar hebben gewoond, ook in guldens gekocht.” Stilzitten was echter geen optie: Bernard ging tuintjes doen en is nog steeds actief in de volkstuin, een van zijn grote hobby’s. Ieder jaar bekijkt hij of het nog lukt. De vriezer zit dan ook vol met groenten uit eigen tuin.

Bernard speelde daarnaast 52 jaar saxofoon bij de harmonie, was actief bij de veteranensportclub en maar liefst 35 jaar lid en dat is hij eigenlijk nog steeds van Tourmalet. Hij fietste graag klassiekers.

Toen ze stopten met het bedrijf ging Riet schoonmaken. Ze had alleen de huishoudschool gevolgd en moest al op haar veertiende bij een gezin met vijf kinderen gaan werken. “Ik kan ook alleen maar poetsen,” zegt Riet, maar dat deed en doet ze met liefde. Tot haar 75ste poetste ze bij Jos Voeten. “Ik hoefde niet zo nauw te kijken en zeker niet hard te poetsen, als ik maar kwam,” vertelt ze. Nog steeds poetst ze volop in haar eigen huis en staat ze zelfs op de ladder om de ramen te zemen, al weet ze dat dat misschien niet zo verstandig is.

Ze hebben veel om dankbaar voor te zijn. Ze zijn nog vitaal en zien er goed uit; je zou niet zeggen dat ze beiden 85 zijn. Riet wijst naar de kast met foto’s van overleden dierbaren. “Dat is ook het nadeel van ouder worden: je gaat mensen verliezen.”

Zaterdag vieren ze het leven samen met de familie bij Mieke Pap. Volgens Riet zal er veel 'jeugd' aanwezig zijn, tot hilariteit van haar dochters. Van iedere familietak komen twee personen, zodat de familie zo compleet mogelijk blijft, ook als iemand overleden is, mag een neef of nicht mee feesten. “Niemand moet alleen naar een feest komen,” zegt Riet stellig.

Typerend voor het echtpaar is hun interesse in anderen. Nieuwsgierig stellen ze vragen aan de burgemeester, die uitgebreid antwoord geeft. Ook carnaval komt nog even ter sprake. Ondanks dat Riet bibberend van de kou thuis eerst moest opwarmen voordat ze koffie kon zetten, genoot ze zichtbaar van de bonte stoet die door Baarle trok en wist ze precies wie er meeliepen.

Riet en Bernard kijken uit naar de lente: samen een stukje fietsen, zo’n 25 kilometer. Maar eerst het feest op zaterdag en als het kan met een foxtrot of wat schuifelen. Want misschien zit het geheim van zestig jaar huwelijk wel in iets heel eenvoudigs: elkaar blijven vasthouden, dicht tegen elkaar aan, net zoals vroeger op de dansvloer.