Zo lang als mogelijk blijven deelnemen aan de gemeenschap, aan het verenigingsleven. Ook mensen met (beginnende) dementie. Dementie Vriendelijke Gemeente Loon op Zand hecht hier veel waarde aan. De leden van gemengd koor De Vaert Erin en biljartvereniging RBC De Gildenbond eveneens.

Door Nicole Verhoeven - Speek

“De wekelijkse gang, de sociale contacten met elkaar”, steekt Ad Nijssen enthousiast van wal over het belang van actief blijven deelnemen aan het verenigingsleven. Als lid van gemengd koor De Vaert Erin kijkt Ad dan ook uit naar zijn gewoonlijke repetitie-avond op donderdag: “Onze leden denken hier kennelijk hetzelfde over. De groep is vrij hecht, het verloop minimaal. Meestal stoppen mensen om gezondheidsredenen. Vandaag de dag hebben wij maar liefst zo’n vijftig zangers en zangeressen! Ons jongste lid is zestig jaar, ons oudste drieënnegentig.” Francis Beijer, eveneens lid van het koor, valt Ad bij: “Vooral de sfeer is heel belangrijk.” En lacht: “Iedere week ook even bijkletsen, efkes kwebbelen. Ik denk dat het voor iedereen zowel geestelijk als lichamelijk heel goed is, om mee te blijven doen.”

Gideon Burgel, bevlogen biljarter bij RBC De Gildenbond, beaamt dit: “Hoewel biljarten en zingen weinig lichamelijke inspanning vereist, is de sociale interactie zeker heel goed voor de geest. Aangezien wij van maandag- tot en met vrijdagmiddag biljarten, hebben wij vooral mensen die niet meer in het arbeidsproces zitten, maar die net als bij het koor graag de regelmatige gang naar De Gildenbond aanhouden. Overigens hebben wij ook biljarters zonder die dagelijkse gewoonte en die alleen competitie spelen.”

Onordelijke map

Wanneer iemand mentaal achteruitgaat, wordt dit door de directe omgeving vaak opgemerkt aan kleine dingen. Ad: “Mail niet ontvangen of de computer is kapot. Nu was dat vroeger wel makkelijker dan nu, want tegenwoordig wordt bijna alles via e-mail gecommuniceerd.”

Francis: “We hebben mappen met alle liederen erin. Een buurvrouw had een onordelijke map en kreeg het zelf niet meer voor elkaar deze te organiseren. Met tweeën hebben we toen haar map opnieuw ingericht.” Ad: “Of iemand is lang op zoek naar een lied in zijn of haar map.”

Gideon: “Vanuit de biljartbond had iemand een uitnodiging ontvangen voor een persoonlijk kampioenschap. Hij was het vergeten en kwam dus niet opdagen.”

Bezig blijven

Iemand die de diagnose ‘dementie’ krijgt, is zeker niet meteen afgeschreven. De biljarters en de leden van het koor houden er in ieder geval graag rekening mee en willen zo goed en zo lang mogelijk opvangen. Gideon: “We ‘trekken iemand mee’ door hem bijvoorbeeld niet meer individueel te laten spelen, maar in teamverband en hem bij voorkeur geen team captain te laten zijn, omdat je dan aan van alles moet denken en organiseren. Dit kan wat onoverzichtelijk voor iemand worden. Verder kunnen we iemand zo nodig ophalen om mee te laten rijden, een keer extra bellen of voor iemand herinneringen instellen.” Ad: “Ik denk dat thuis blijven zitten, sowieso niet goed is. Ik ben niet medisch onderlegd, maar denk dat een beetje bezig blijven, in ons geval met biljarten en zingen, (tot op zekere hoogte) een remmende factor is in het dementie-proces.” Francis: “Blijf mensen erbij betrekken. Probeer daar waar kan en nodig is, op te vangen. Ik heb iemand iedere week opgehaald en weer thuisgebracht, bij wie het niet meer lukte om alleen te komen. Een beetje oog voor elkaar is erg belangrijk.” Biljarten gaat altijd, zingen ook, is Gideon van mening. Francis springt hier op in: “We hadden een lied tien jaar niet gezongen. Iemand met (beginnende) dementie zong meteen uit volle borst mee!”

Ad besluit: “Kijk naar wat allemaal nog wel kan en laat iedereen vooral in zijn waarde!"

Meer weten over mee blijven doen met dementie? Kijk op www.loonopzand.nl/dementievriendelijk