Ruim 55 jaar zette Marij Versmissen zich in voor de Kaarskensprocessie van Stichting Vrienden van Lourdes. Ze zorgde ervoor dat er ieder jaar weer voldoende kinderen waren om mee te lopen en was daarnaast jarenlang verantwoordelijk voor de kleding en alles wat daarbij kwam kijken. Nu vindt Marij dat het tijd is om een stapje terug te doen. Afscheid nemen van de Kaarskensprocessie doet ze echter niet helemaal. Daarvoor zit deze bijzondere traditie veel te diep in haar hart.

Door: Claudi Olieslagers

Marij werd geboren in 1950, precies in het jaar waarin de Kaarskensprocessie voor het eerst plaatsvond. Wanneer ze precies als vrijwilliger begon, weet ze zelf niet meer. Ze denkt dat dit rond 1970 moet zijn geweest, toen ze als juf aan basisschool De Vlinder ging werken. Dat zou betekenen dat ze zich ongeveer 55 jaar voor de processie heeft ingezet.

Tijdens de evaluatie van de Kaarskensprocessie werd dan ook uitgebreid stilgestaan bij haar afscheid. Het was meteen haar laatste vergadering van de werkgroep. Voorzitter Miek sprak haar namens Stichting Vrienden van Lourdes toe. Ook Miek moest toegeven dat niemand precies kon achterhalen wanneer Marij begonnen was. In die beginjaren werd er immers nog maar weinig vastgelegd. "Misschien heb je eerst zuster Damiana nog geholpen,” vertelde Miek met een glimlach.

Marij zelf weet nog wel dat haar vrijwilligerswerk eigenlijk al begon als strooierke bij de sacramentsprocessie tijdens de kermis in Baarle. De processie trok destijds van de kerk naar de kapel aan de Turnhoutseweg en weer terug.

Later, toen Marij les ging geven aan de Belgische school, raakte ze ook betrokken bij de Kaarskensprocessie. Miek vertelde tijdens haar afscheidsspeech dat zij en Willem in 1999 de organisatie van de processie overnamen van Fons van Cornelissen. "Marij was toen al in beeld.”

De oudste foto die Miek kon terugvinden dateert uit 1993. Daarop loopt Marij al naast de strooierkes. Het is tekenend voor haar jarenlange betrokkenheid. Zelf heeft Marij de jaartallen en feitjes nooit zo bijgehouden. Ze deed het vooral omdat ze het mooi vond en omdat ze er met liefde bij betrokken was.

Ook nadat ze afscheid nam van het onderwijs, bleef ze zich inzetten. Het werd in de loop der jaren wel wat lastiger om kinderen enthousiast te krijgen voor de processie. Toch vertelt Marij nog altijd enthousiast over de kinderen die beginnen als strooierke en vervolgens graag een keer Bernadette of Maria willen zijn.

Marij zorgde niet alleen voor de kinderen, maar ook dat de kleding altijd in orde was. Ze wist precies wat er nodig was én waar alles lag. Dat lijkt misschien vanzelfsprekend, maar wie ooit betrokken is geweest bij de organisatie van een processie weet dat juist dit soort praktische zaken ontzettend belangrijk zijn.

Voor haar jarenlange inzet kreeg Marij namens Stichting Vrienden van Lourdes een bijzonder cadeau. Ze werd uitgenodigd om volgend jaar met de stichting mee naar Lourdes te reizen en daar zelf te ervaren wat de vrijwilligers en pelgrims daar meemaken.

Dat cadeau raakte haar zichtbaar. In tranen nam ze de uitnodiging aan. Marij is eerder één keer in Lourdes geweest, samen met haar Felix, en kijkt er dan ook enorm naar uit om opnieuw naar Lourdes te gaan, dit keer samen met de mensen voor wie ze zich al die jaren heeft ingezet.

Iemand die zich ruim 55 jaar heeft ingezet en er mede voor heeft gezorgd dat een mooie traditie kan blijven bestaan, kun je natuurlijk niet bedanken met alleen een bosje bloemen. Al kreeg Marij die bloemen natuurlijk wel. Heel toepasselijk kreeg ze een bosje rozen.

Want ook de rozenblaadjes voor de processie zijn jarenlang bij Marij vandaan gekomen. Ze verzamelde, droogde en bewaarde de blaadjes zorgvuldig, zodat er ieder jaar meer dan genoeg was om tijdens de processie te strooien.

En ook daar stopt haar inzet niet helemaal. Marij beloofde meteen dat ze de rozenblaadjes ook in de toekomst zal blijven drogen. "Het was trouwens een heel goed rozenjaar,” vertelde ze. "Regen is funest voor rozen, maar in mijn tuin hebben ze dit jaar maar liefst vier keer gebloeid!”

Marij neemt dus afscheid van de werkgroep, maar nog lang niet van de Kaarskensprocessie. Die blijft in haar hart zitten. Wel kijkt ze ernaar uit om de processie volgend jaar eens vanaf de kant mee te maken, met een kaarsje in haar hand, in plaats van midden in de organisatie te staan.

Op zondag 16 augustus 2027 zal Marij dan ook gewoon weer van de partij zijn. Alleen niet meer in de regelstand.

Marij, nogmaals ontzettend bedankt voor jouw inzet. En natuurlijk ook voor die van Felix, die al die jaren op de achtergrond eveneens betrokken was. We gaan je missen in de organisatie, maar kijken met heel veel liefde en dankbaarheid terug op de ruim 55 jaar waarin jij je hebt ingezet voor de Kaarskensprocessie en Stichting Vrienden van Lourdes.