Vijf jaar geleden was het nog corona en konden ze hun 60-jarig huwelijksjubileum niet uitgebreid vieren. 27 december 1960 trouwden Jeanne Braspenning uit Baarle-Nassau, toen 18 jaar oud en Toon Severijnsuit Ulicoten (Oude Strumpt), toen 21 jaar oud, voor de wet en 7 januari 1961 voor de kerk, en dat is de datum die meestal wordt aangehouden om te feesten. Dit keer zijn hun twee dochters en schoonzonen, hun 5 kleinkinderen en achterkleinkinderen (10 inmiddels) uitgenodigd voor een gezellige middag bij de Grenshoeve want feesten hoort erbij.

Door Jeanny Wouters

Sinds een half jaar wonen Jeanne en Toon in De Croon, op de begane grond. Jeanne vertelt dat ze meteen gewend was: “in een halve minuut. Een huis is een blok steen, daar ben ik niet aan gehecht.” Burgemeester Marjon de Hoon-Veelenturf is op bezoek en zij bracht een mooie kaars met de cijfers 65 erop mee, en die voegt Jeanne toe aan het noodpakket, dan heeft ze in ieder geval altijd licht. Uit het archief van de gemeente werd de originele trouwakte uit 1960 opgediept en die werd voor hen als cadeau ingelijst als herinnering aan hun huwelijksdag 65 jaar geleden. Ze waren in dat jaar het 39e paar dat in het huwelijk trad merkt de burgemeester op.

Metselen

Het briljanten bruidspaar leerde elkaar kennen bij Jeanne thuis; daar kwam Toon langs om met haar broer af te spreken om samen naar de vakopleiding voor metselaar te gaan. De familie Braspenning woonde op Loveren in een oude boerderij. Ze hadden een paar jaar verkering en toen ze trouwden gingen ze inwonen op de oude boerderij. De ouders verhuisden snel daarna, Toon bouwde mee aan een nieuw huis voor hen en op de andere bouwplaatsen op Loveren bouwden ze nog meer huizen voor de broers van Jeanne. “Het was in de zestiger jaren woningnood net als nu” herinneren ze zich. “De boerderij was een oud krot en toen we ons nieuwe huis bouwden hebben we tijdelijk in de Bruhezestraat gewoond. Ik heb vijf woningen op een rij gezet” vertelt Toon. “Da doede gij goed Toon” zei de vader van Jeanne. Voor zijn twee dochters bouwde Toon daarna ook nog en zelfs bij de kleinkinderen hielp hij mee, maar tien jaar geleden moest ie toch echt stoppen.

Kinderen

Jeanne kreeg al snel kinderen en daar was ze altijd voor in de weer. En daarna paste ze heel graag op de kleinkinderen. Tussendoor werkte ze twee jaar in de confectie, maar dat was niet goed voor de gewrichten in haar handen. Toen de kinderen het huis uit waren gingen ze ook heel graag samen op vakantie met de bus; wel 25 reizen maakten ze en heel Europa hebben ze zo gezien. Een keer maakten ze een vliegreis naar Turkije met daaraan gekoppeld een mini-cruise, met een klein gezelschap op een boot. Min of meer afgesneden van de buitenwereld, want het was het jaar en de maand van 9/11 en daar hadden ze tijdens die vakantie helemaal geen weet van. Pas toen ze weer op het vliegveld arriveerden voor de terugreis hoorden ze ervan en toen was het even spannend of hun vliegtuig wel kon vertrekken…

Fietsen

Toon was een van de oprichters van wielervereniging de Tourmalet, samen met de inmiddels overleden Rik Wouters. Hij heeft jarenlang gefietst, en organiseerde ook allerlei evenementen mee, zoals crossen en wielerwedstrijden op rollen. Toen ie tachtig werd is ie daarmee gestopt.

Ook Jeanne had veel sportieve hobby’s als zwemmen, koersfietsen deed ze ook 6 jaar, ze wandelde twee keer de vierdaagse in Nijmegen en later ging ze vaak met haar vader in de rolstoel wandelen en zingen bij een vriendschapskoor. Inmiddels is ze niet meer zo goed ter been, en dat vindt ze heel jammer maar elke vrijdag voormiddag zijn ze in de Gasterij te vinden om gezellig te buurten.

Versierd

Tevreden blikken ze terug op zoveel mooie jaren, zoveel samen meegemaakt, zoveel gezien, hard gewerkt maar ook gefeest. Bij hun vorige huwelijksfeest had de buurt aan de Titus Brandsmastraat een mooie boog voor het huis gezet met lichtjes. Nu hebben de twee dochters Marion en Miriam bij hun voordeur de slingers opgehangen. Proficiat Toon en Jeanne en nog vele mooie jaren samen gewenst.