Het Cultuurfestival van Galder-Strijbeek in september stond in het teken van muziek. Een aanvullend idee was om een beeld met een sint-jacobsschelp te maken, als symbool van verbondenheid van de gemeenschap met de Sint Jacobskapel in Galder. Bij het festival werd aardewerk in stukjes gehakt, voor mozaïeken rond de ijzeren voet van een betonnen schelp. De werkgroep heeft daarna de sculptuur afgemaakt en geplaatst bij de Sint Jacobskapel. Zondagmiddag was in de kapel een goed bezochte bijeenkomst met verschillende sprekers. Singer-songwriter Rob van den Biggelaar uit Strijbeek zong als intermezzo twee mooie liedjes, begeleid op zijn gitaar. Daarna werd buiten de schelp onthuld.

Door Jan Scheepers

Sint-jacobsschelp

Cultuurambassadeur Wil Loermans heette iedereen welkom. In het bijzonder de vertegenwoordigers van het parochiebestuur de heren Ben Hartmann en Jos Heestermans, en wethouders Judith van Loon en Ton Berben.

Wil ging in op de historie van de kapel uit 1468. Hij had zich verder grondig verdiept in de betekenis van de sint-jacobsschelp. Het lichaam van Sint Jacobus zou daarmee bedekt zijn geweest op de reis naar Santiago de Compostella. De schelp is niet alleen het symbool voor de Heilige Jacobus, maar werd door pelgrims voor van alles gebruikt, zoals drinken onderweg. Nog steeds hangen pelgrims op terugreis in de Sint Jacobskapel de sint-jacobsschelp op, die ze op reis hebben meegedragen.

Mogelijk door samenwerken

Ria Goethals vertelde namens de werkgroep over het maken van de sculptuur. Een mooi idee, maar bij de uitvoering waren er nogal wat uitdagingen. Telkens was de insteek: “Het kan wel”. Zo kwam er een oplossing voor de stalen onderconstructie, het beton gieten, het naambordje, verf en kit, de werklocatie, het plakken van de mozaïek en het vervoer. En de parochie gaf toestemming voor plaatsing bij de kapel.

Ria: “We wisten van tevoren niet dat het zoveel werk zou zijn, maar gelukkig was er een brede inzet. Het beeld toont de veerkracht van Galder-Strijbeek en laat blijken: Het kan wel!” Ze maakte de vergelijking met het volbrengen van de pelgrimage naar Santiago de Compostella. Dat lijkt ook bijna onmogelijk. Pelgrims zullen bij hun terugkomst dan ook zeggen: “Het kan wel”.

Wil had met ‘het kan wel’ nog een aanvullende gedachte. Het zou fijn zijn als de lokale gemeenschap de kapel wat vaker zou kunnen gebruiken. Uiteraard met respect voor de kerkelijke functie. Nu is er een keer per jaar een tentoonstelling van de fotoclub. In het verleden waren er bijvoorbeeld muzikale matinees met de naam de Vier Jaargetijden.

Parochie ook blij

Ben Hartmann was blij dat de geschiedenis van de kapel al zo uitgebreid aan bod was gekomen. Hij voegde toe dat de schelp ook een belangrijk symbool is bij de doop. Hij vond de sculptuur van een schelp echt op zijn plaats bij de Sint Jacobskapel. Als plek voor reflectie van pelgrims en ook voor dorpelingen in de sporen van hun voorouders.

Hij vertelde dat de kapel twee à drie keer per jaar voor algemene kerkdiensten wordt gebruikt. En daarnaast voor doop- en huwelijksvieringen en uitvaarten. Hij is bereid in gesprek te gaan hoe de kapel meer zou kunnen worden gebruikt.

Conclusie wethouder

Als laatste spreker roemde wethouder Judith van Loon de schelp-sculptuur als een symbool van vasthoudendheid en ‘het kan wel’. Zij is van dit dorp wel gewend dat ze de handen uit de mouwen steken, samenwerken en gemeenschapszin hebben. Zo worden bijvoorbeeld het GFW en de kermis gedragen door de inwoners. En zo is Dorpshuis de Leeuwerik ook tot stand gekomen.

Ze onderstreepte de vergelijking tussen het volbrengen van een pelgrimage en de sculptuur. Het begint met een idee, maar moet stap-voor-stap en met tegenslagen worden bereikt. De reis ernaar toe is de beloning. Voor de sculptuur was dat de samenwerking. Verder kan je van Galder naar Santiago de Compostella lopen of fietsen; maar je kan vanaf de kapel ook het mooie ommetje Balleman lopen.

Onthulling

Els Goos kreeg de eer om voorop te gaan bij de onthulling van de sculptuur. Zij kreeg het compliment voor de meeste goede ideeën bij dit complexe werkgroepproject. Als je dan zo buiten staat, valt op dat de kapel er wel heel mooi bij staat. Jos Heestermans, die de bouwzaken in zijn portefeuille heeft, vertelde trots over het opnieuw vergulde haantje, dat blonk in de zon. En over het nieuwe glas voor de ramen. In de Leeuwerik hebben we daarna samen nog gezellig een drankje gedronken en nagepraat. Het resultaat van de schelp-sculptuur en ook de middag was mooi. We mogen er trots op zijn.