Nadat wij vorig jaar op 16 mei al met 90 senioren naar Brussel waren afgereisd hebben wij op 6 februari 2026 wederom een reisje gemaakt naar het Europarlement, daar er nog zoveel personen op onze wachtlijst stonden voor dit toch unieke bezoek. Met 55 personen uit Alphen en Chaam vertrokken we uit een regenachtig Nederland. Na het inchecken via allerlei beveiligingszaken werden we ontvangen door Doortje Batema (persoonlijk assistent) en Martijn (stagiaire) beide medewerkers van Tom Berendsen, die het CDA vertegenwoordigt in het Europarlement sinds juni 2019. Daar we even moesten wachten op een zaal hebben we meteen een leuke groepsfoto laten maken.
Nadat we allemaal plaats hadden genomen in de zaal vertelde Doortje dat Tom Berendsen helaas plotseling had moeten afreizen naar Servië, zodat hij ons niet persoonlijk te woord kon staan. Nu begrijpen wij wel waarom Tom zich moest verontschuldigen; hij is inmiddels kandidaat-Minister van Buitenlandse zaken.
Doortje hoopte dat zij ons echter toch veel mocht vertellen over haar werk samen met Tom en over het Europarlement. Tom heeft onder andere de Europese havenstrategie in zijn mandje zitten (denk aan de Chinese invloed op de import in de haven). Zij hield zich goed staande tijdens de presentatie en de vele, vaak ingewikkelde vragen uit de zaal.
Na de presentatie bezochten wij de grote vergaderzaal, waar wij van Martijn een uitleg kregen wie waar zit et cetera.
Wij gebruikten de lunch bij het Europarlement waarna we overstaken via de tuin naar het huis van de Europese geschiedenis.
We beschikten hier over 4 gidsen, zodat de groepen uit ongeveer 14 personen bestonden. Alle gidsen hebben ook een geschiedenisachtergrond.
Onze gids Chantal was archeologe en historica en zij had zelfs in China en Oekraïne gewoond, terwijl haar man kunstenaar is. Zij stelde ook vragen aan ons, waardoor het een persoonlijke rondleiding werd. Zoals bij een boek met een foto van Anna Frank, die iedereen meteen herkende en waaruit blijkt dat een afbeelding van een persoon al een heel verhaal kan vertellen. Ook een doosje met allerlei ogen, dat gebruikt is als vergelijking voor het vaststellen of iemand Arisch is was indrukwekkend.
Een andere gids was Vincent. Hij vertelde heel enthousiast over de vele veldslagen en oorlogen, die in Europa hebben plaatsgevonden. Ook verklaarde hij waarom oorlogen uitbraken, revoluties van volkeren ontstonden. Treffend is ook de vergelijking van de onrust, die er nu in de wereld is. Tot slot verklaarde hij, waarom het zo moeilijk beslissen is om tot één Europa te komen: landen willen niet hun soevereiniteit, eigen cultuur en beslissingsbevoegdheid opgeven.
Wanneer je het huis van de Europese geschiedenis bezoekt is een gids dus zeker aan te bevelen.
We sloten af met het nuttigen van een lekkere Brusselse wafel met aardbeien en slagroom, waarna we weer op huis aan gingen.
