Tekst: Pam van Geloven

Foto's: Andy Kleiren

Op zondag 15 maart was het zonovergoten en dat was aan het, in groten getale toegestroomde, publiek goed te merken, maar zaterdag... brrrrr, regen, hagel, windstoten, kou. Het was er allemaal, maar, 't kon de pret niet

drukken. De deelnemers genoten en de organisatie zette er nog een schepje bovenop.

Het was niet vanzelfsprekend dat de SGW Alphen-Chaam nog georganiseerd kon worden. Een nieuw terrein, en hoe pakt dat uit, maar het werd gevonden: super gastvrij bij de Familie Stuijk.

Was het hoofdterrein niet te ver van de waterpartij van 't Zand, nou dat viel gelukkig ook mee. De Bouwploeg heeft ongelofelijk hard gewerkt, en we hoorden niets als lof: wat een fraaie Cross, wat een mooie uitnodigende hindernissen.

Het publiek genoot, want er was veel meer te zien aan en rond het water. De bouwmannen én vrouw hadden een extra lus in het parcours bij de Recreatieplas gelegd en de deelnemers kwamen daardoor twee keer langs.

We hoorden dat er, met name op zondag, genoten werd op het terras van het nieuwe Restaurant van t Zand.

Heerlijk lunchen en paarden en pony's kijken, dat is pas echt genieten!

Vanuit de organisatie had met name Hilde Geerts ongelofelijk veel tijd en aandacht gestoken in de prijzentafel. En dat was meer dan gelukt. Van lokale ondernemers tot Olympische Strijders, ze leverden allemaal een

bijdrage en de deelnemers werden verrast met ongelofelijk mooie prijzen die ze mee konden nemen.

Een van de deelnemers hoorden we zeggen: ik heb wel drie keer zoveel waarde aan prijzen gekregen dan ik aan inschrijfgeld moest betalen: hoe tof is dat!

Een schakel die nooit en te nimmer uit het oog verloren gaat, is DE VRIJWILLIGER, ja met hoofdletters geschreven, want wat een kanjers zijn dat.

Stelt u zich eens voor, je komt gezellig helpen (op zaterdag) en zit de hele dag in die rot kou en regen, aan het eind krijg je nog een hagelbui als bedankje op de kop: nee, dat klinkt niet goed, maar hoorden we hen mopperen, welnee!

Want aan het eind van de middag wachtte het Stampottenbuffet en opgewarmd en na gezellige praat, kon iedereen weer blij naar huis.

Er zijn ook heel wat zogenaamde officials, mensen die bevoegd zijn te jureren en die van heinde en verre opgetrommeld worden om, sommige buitengewoon vroeg, de deelnemers te jureren.

Soms vraagt het om improvisatie: we hadden een omroep bij het springen die dat nog nooit gedaan had en wat bleek... Mill was een natuurtalent.

Heleen van Pol is de duizendpoot in het Vrijwilligers netwerk. Dat kan ze echt steengoed en vind zelfs nog tijd om met een van haar paarden mee te rijden.

En nu denkt u wellicht, ach die heeft de hele dag de tijd, maar zo is het ook niet: een full time job, een huishouden, drie paarden en een pony'tje en last but not least een echtgenoot (die ze ook nog even bij de Bouwploeg

ingedeeld heeft).

Het parkeer-team vergeten we niet. Op zondag deden die goede zaken, maar op zaterdag reden ze af en aan met de tractoren om iedereen van het veld te trekken, en je gelooft het of niet, er worden altijd mensen boos over iets en over parkeren in het bijzonder. Waarom snapt geen mens, maar 't gebeurt. En toch krijgen die parkeermannen het weer voor elkaar dat de mensen tevreden naar huis gaan.

Er zijn zoveel mensen die helpen, zo'n 250 over het hele weekend en je wil toch graag dat die het naar hun zin hebben.

Bijzonder is, dat dit eigenlijk altijd zo is. Een heel weekend blije mensen, heerlijk is dat.

Er zijn geweldige prijsuitreikingen geweest en een van de mooiste was toch wel de hoogste rubriek de Z-paarden. Gewonnen door een lokale Held: Ilonka Kluytmans. Ze reed de sterren van de hemel met haar Canna Prince en mocht de Prijs van de Gemeente Alphen-Chaam in ontvangst nemen.

Als er sommige namen genoemd worden, vergeten we anderen niet: Er is zo hard gewerkt door het Sponsorteam, de bemanning van de Catering. Een manneke kwam vertellen dat hij 'Buurman en Buurman' had gezien en hij had een foto met ze gemaakt. Dit legendarisch duo verzorgt alle vrijwilligers gedurende de dag van koffie, thee en een broodje.

Gekleed in Rood en Geel, mét muts zijn ze voor iedereen herkenbaar. In voorbereiding naar het evenement bleek de voorzitter vast te zitten in oorlogsgebied en wist niemand zeker of ze op tijd terug zou zijn. Het werd allemaal opgelost (gelukkig landde het vliegtuig toch nog op tijd). Helaas was er toch ook een spannend moment op zondagmiddag laat. Een van de deelnemers kwam zeer ongelukkig ten val en moest met de ambulance

opgehaald worden. Ze maakt het gelukkig goed, 's' avonds kon ze het ziekenhuis al verlaten. Maar de schrik zit er dan toch even goed in.

En ja, dat er deelnemers vallen, zijn we wel gewend, maar het moet niet te heftig zijn, toch... Tijdens zo'n evenement zijn er ook ongelofelijk veel fotografen. Professioneel en amateurs en zij zorgen ervoor dat we voor een heel jaar foto's hebben voor onze Social Media én zij zorgen er natuurlijk ook voor dat de deelnemers ongelofelijk mooie foto's kunnen bestellen als prachtig aandenken.

Het was al met al (het weer hé) een prachtige editie van de SGW Alphen-Chaam.

Volgend jaar bestaat het evenement 50 jaar, dus... tot volgend jaar!