De een na laatste schooldag op Vrije Basisschool De Vlinder in Baarle-Hertog was een hele bijzondere. Om half tien begon het FesKIVAl voor alle kleuters en lagere schoolleerlingen. KIVA is een Fins anti-pestprogramma waar iedereen het hele jaar aan gewerkt heeft om samen een fijne school te maken. Nieuwe schoolregels, gouden regels leerden ze, daarmee konden ze gouden munten verdienen en die mochten ze deze ochtend opmaken op het festival. “Om goed gedrag te belonen” aldus juf Kerstin. En in de namiddag was er een feestprogramma voor juf Carine: pensioenfeest!

Door Jeanny Wouters

Tussen het festival en het middagprogramma, alles op eigen buitenterrein, was er een picknick voor de kinderen. Daarna werd een lange erehaag gemaakt van alle kinderen, van de poort, helemaal over de speelplaats tot onder de grote ronde overkapping met podium waarop juf Carine met haar man Chris en zoon Adriaan een ereplaatsje kreeg, op een stoel versierd met ballonnen.

Populair

Onderweg door de erehaag kreeg ze overal knuffels en highfives, een zeer populaire juf die iedereen kende want ze gaf godsdienstlessen in alle klassen. Directeur Wim van den Heuvel vertelde in zijn speech dat Carine op 23 juni 1985 haar diploma behaalde aan de Vrije Normaalschool in Herentals en op 8 januari 1990 kwam ze in Baarle-Hertog werken, van het derde leerjaar naar het zesde, later het vierde en nog later werd ze godsdienstjuf en kwam ze in alle klassen langs. Ze gaf een bijzondere invulling aan die taak, niet enkel luisteren en nadenken, maar ook samen koken, rustig leren ademen, teambuilding en nog veel meer.

Zuster Catharina

In het vervolg van de middag kwam het allemaal aan bod, net als haar zelfgekozen bijnaam: zuster Catharina. Sommige kinderen dachten dat ze echt uit het klooster kwam vertelde de directeur. Tijdens de afscheidsviering kwamen twee paters, Isidoor en Franciscus, het podium op om van alles over juf Carine te vertellen en de acts van de kinderen aan te kondigen. De kleuters als eerste, stelden zich op in een lange rij, de handjes op elkaars schouders en zo vormden zij een meterslange polonaise op het podium rond juf Carine. Die houdt wel van een feestje en klapte en zong lekker mee: ‘Laat de zon in je hart’.

Stilstaan

Daarna werd het opnieuw stil gemaakt: er wordt een hand opgestoken en geteld van vijf naar een, tot iedereen stil is. “Juf Carine leerde ons stilstaan, rustig worden, tsjing…” vertelde een van de collega’s. Het eerste en tweede leerjaar had er op geoefend, rustig in en uitademen, ze mochten op het podium komen rondom Carine, er speelde rustige muziek, het werd muisstil: “Stel je voor dat je een sterke boom bent in het bos…” De leerlingen gingen mee in de rustgevende woorden, kwamen helemaal in balans, en af en toe mocht een leerling een stukje tekst lezen, een mooi compliment steeds voor juf Carine, over wat zij gaf aan de kinderen. Na de ster kwam de vlinder en daarna een krachtig dankjewel uit vele monden.

Catwalk

Er was nog meer te vertellen over juf Carine. Dat deden de kinderen van het 3e en 4e leerjaar. Zij liepen over de catwalk in mooie outfits, zoals juf Carine daar ook veel werk van maakte net als van feestjes… Allemaal waren ze verkleed, en van dierendag tot sinterklaas, carnaval en Halloween, alle feestelijkheden en feestdagen kwamen voorbij.

Franse les

En dan waren de oudste leerlingen aan de beurt. Zij hadden Frans geleerd van juf Carine en een Frans lied ingestudeerd wat zij voor haar zongen, allemaal op het podium om haar heen. Er volgde een bos bloemen en een cadeautje van de collega’s. De Bijbel van Carine, een herinneringenboek speciaal voor haar gemaakt. Tot slot een daverend applaus en een kort dankwoordje van de pensionado zelf. Ze had geen speech voorbereid, maar wilde iedereen bedanken, voor de hulp als reizende juf als ze de klassen binnenkwam. En ze had voor iedereen iets gemaakt: “niet eetbaar, wel een piepklein mandala’tje.”

Dubbel

Meester Wim had het laatste woord. Het waren mooie woorden, over haar talent om te organiseren, activiteiten te begeleiden en overzicht te houden, stiekem was hij daar een beetje jaloers op. “Vandaag nemen we afscheid van jou als leerkracht en dat voelt dubbel. Want enerzijds gunnen we je dit pensioen enorm… maar anderzijds denken we ook: “wie gaat nu die godsdienstlessen vormgeven?” Ook man Chris en zoon Adriaan werden in het dankwoord betrokken omdat ze Carine jarenlang met de school deelden. “Op deze maandag 29 juni sluiten we een indrukwekkende warme carrière af, vol inzet, verbondenheid, grote en kleine momenten die voor zoveel kinderen het verschil hebben gemaakt. Nu begint een nieuwe fase.”

Daarna werden alle stoeltjes door de leerlingen mee naar binnen genomen en ging juf Carine nog een rondje langs alle klassen maken. En dinsdag was de laatste schooldag voor alle scholieren van Vlaanderen: Ons Weekblad wenst jullie fijne vakantie!