Veel mensen in Baarle-Nassau maken zich zorgen over de toekomst van de zorg. Dat is begrijpelijk. Bejaardenhuizen zijn verdwenen, er zijn te weinig zorgmedewerkers en ook vrijwilligers zijn lastiger te vinden.
Wie straks echt zorg nodig heeft, is aangewezen op het verpleeghuis – en dat kan niet voor iedereen de oplossing zijn. Deze boodschap kregen we vrijdag jl. tijdens een bezoekje aan ons eigen Sint Janshove van de manager van Thebe.
Juist daarom wordt er nagedacht over nieuwe woonvormen, zoals gemeenschappelijk wonen met aandacht voor naoberschap: omzien naar elkaar, elkaar helpen waar dat kan. Dat is geen ingewikkeld idee, maar iets wat van oudsher bij een dorp als Baarle-Nassau past. Door samen te wonen en elkaar te kennen, kunnen mensen langer zelfstandig blijven en wordt de druk op de zorg kleiner.
Tegelijkertijd begrijpen we dat nieuwe woningbouw ook vragen en zorgen oproept. Zeker als het plan dichtbij huis komt. Bezwaarmakers geven vaak aan: ’Waarom moet dit nou hier?’ Dat gevoel – ook wel NIMBY genoemd (Not In My Back Yard) – is menselijk. Iedereen hecht aan zijn leefomgeving, rust en uitzicht.
Toch ontkomen we er niet aan om verder te kijken dan ons eigen erf. Zoals wethouder Van de Laak (GroenLinks/VPB) onlangs aangaf: als we woningbouw mogelijk willen maken, moeten we als gemeenschap keuzes durven maken. Niets doen is óók een keuze – met als gevolg dat jongeren geen woning vinden, ouderen vast komen te zitten in een huis dat niet meer past, en de zorg verder onder druk komt te staan.
Gemeenschappelijk wonen, zoals Samenthuis100 wil, is geen project tegen de buurt, maar juist voor de gemeenschap. Het brengt mensen samen, voorkomt eenzaamheid en zorgt voor meer onderlinge betrokkenheid. Bewoners zijn niet alleen zorgvragers, maar ook buren die meedoen, meedenken en bijdragen aan het dorp.
De vraag is daarom niet alleen waar we bouwen, maar ook waarom. Als we willen dat Baarle-Nassau een dorp blijft waar mensen naar elkaar omzien – jong en oud – dan vraagt dat om ruimte, letterlijk en figuurlijk. Door samen het gesprek te voeren en verder te kijken dan de korte termijn, maken we woningbouw mogelijk die past bij de waarden van onze gemeenschap.
Samen vooruitkijken is misschien lastig, maar wel noodzakelijk. Juist nu.
Jan Pooyé, supporter van Samenthuis100