Sport en beweging zijn goed voor mensen – fysiek én mentaal. Alleen dat al zou genoeg reden moeten zijn om als gemeente te investeren in voorzieningen. Maar in Ulicoten gaat het om méér dan sport alleen: Sportpark De Bremer heeft grote maatschappelijke waarde. Het is een plek waar van alles wordt georganiseerd, waar mensen elkaar ontmoeten en waar gemeenschap wordt gevormd.

Een lange historie, een complexe situatie

Het sportpark kent een lange geschiedenis die geleid heeft tot een ingewikkelde eigendomssituatie met huurconstructies en belangen van verschillende partijen. Met de bedoeling om tot een toekomstbestendig sportpark te komen, is het college aan de slag gegaan. Er is een scenariostudie uitgevoerd, er zijn gesprekken gevoerd en de hoofdgebruikers hebben samen zelfs een gezamenlijke visie opgesteld. Van die gezamenlijke visie is in het huidige voorstel echter weinig terug te vinden.

Het voorstel van het college

Het college stelt nu voor om door te gaan naar de volgende fase. Bekeken vanuit het uitgangspunt dat er in Ulicoten een toekomstbestendig sportpark moet komen, schiet dit voorstel ernstig tekort:

• Er is geen enkele garantie dat er een sportpark in Ulicoten blijft bestaan. Als er geen overeenstemming komt met de grondeigenaren, geldt het zogenoemde 0-scenario: de gemeente trekt haar handen er vanaf en Ulicoten blijft met lege handen achter. Wat die overeenstemming precies betekent is bovendien totaal onduidelijk. Moet de grond per se in gemeentelijk eigendom komen? In eerdere stukken leek dat de harde eis, maar in dit voorstel wordt dat weer genuanceerd. Onder welke voorwaarden treedt scenario 0 nou eigenlijk in werking? Dit is een recept voor willekeur.

• Het uitgangspunt is scenario 1: één door de gemeente gefinancierd voetbalveld met ledverlichting. De tennisbanen worden geprivatiseerd en de kantine en kleedkamers laat het college bewust buiten beschouwing.

Voor tennis wordt gesteld dat er geen toekomstperspectief is om banen met gemeenschapsgeld te onderhouden. Maar waar is dat op gebaseerd? En wat levert het daadwerkelijk op? Naar schatting hooguit een paar duizend euro per jaar. Het is nauwelijks te bevatten dat voor zo’n gering bedrag een bloeiende vereniging aan haar lot wordt overgelaten – met alle risico’s op veel hogere kosten in de toekomst van dien.

Onvoldoende onderbouwd

Er is geen enkele vergelijking gemaakt van de financiële en maatschappelijke consequenties van scenario 1 ten opzichte van de huidige situatie. De raad wordt gevraagd om kaders te stellen, zonder te weten wat daarvan de gevolgen zijn. In combinatie met de onzekerheid en dreiging van het 0-scenario is dit voorstel eigenlijk niet rijp voor besluitvorming.

Juridisch versus moreel

Het klopt dat de gemeente geen eigenaar is van de grond en dus juridisch geen verplichting heeft om te investeren in Sportpark De Bremer. Maar beleid draait niet alleen om juridische plichten. In beleidsstukken wordt vaak gesproken over het belang van sport, bewegen, leefbaarheid en gezondheid. Als je dat zegt, dan volgt daaruit ook een morele plicht om voorzieningen daadwerkelijk te waarborgen.

Als Fractie Ulicoten zetten wij ons daarvoor in. Niet alleen in Ulicoten, maar in heel Baarle. Denk aan onze steun voor de realisatie van de padelbanen in Baarle: wij staan voor het kunnen sporten. Want sporten en sociale contacten versterken de gezondheid van onze inwoners. En gezonde inwoners besparen de gemeenschap op termijn ook kosten.

Oproep

Wij roepen inwoners van Baarle-Nassau en in het bijzonder Ulicoten op om zich uit te spreken. Laat aan CDA, BAARLE! en VPB en hun wethouders weten dat dit voorstel niet voldoende is. Er moet een stevige garantie komen dat er een toekomstperspectief blijft voor sportpark Ulicoten – hoe dan ook. Sport, bewegen en leefbaarheid zijn te belangrijk om af te laten hangen van vage afspraken en ontsnappingsroutes.

Fractie Ulicoten: stem van héél Baarle, geworteld in Ulicoten. Sluit je aan!