Zaterdag 13 juni vond het gezellige Smokkeltoernooi plaats bij de buren van Gloria UC. Chaam JO12-1 was één van de deelnemende ploegen en 'smokkelde' de trofee mee naar huis.

Chaam was in poule A ingedeeld samen met onze buren van Gloria UC waar zowel de 12-1 alsook de 12-2 een tegenstander werd. Sowieso was het oranje tegen blauw want de andere twee tegenstanders waren van de mannen van SCO uit Oosterhout 12-1 en 12-2. Op papier dus een erg lastige poulefase. Daar zowel Gloria UC 12-1 als SCO 12-1 de laatste fase als kampioen afgesloten hebben in respectievelijk de 1e klasse en de hoofdklasse. En ook het 2e team van SCO speelt nog altijd 2e klasse. Een pittige kluif dus. De poulefase verliep dan ook moeizaam en dat was niet onverwacht.

De eerste twee wedstrijden tegen respectievelijk SCO 12-2 en Gloria UC 12-2 waren geëindigd zoals ze begonnen waren. De derde wedstrijd in de poulefase was tegen SCO 12-1 en daarin werd al heel snel het krachtsverschil duidelijk. Binnen de eerste 5 minuten had SCO al drie keer gescoord. Ondanks hard werken waren onze vaandeldragers niet opgewassen tegen zulk groot kwaliteitsverschil. De eindstand van 5-0 was niet eens geflatteerd. In de laatste poulewedstrijd zocht Chaam nog naar eerherstel, maar deze werd op dit moment helaas nog niet gevonden. Een 2-1 verlies tegen Gloria UC 12-1 zorgde ervoor dat Chaam de poule afsloot met 2 punten op de vierde plaats.

In de kruisfinale stond wederom SCO 12-1 voor onze neus. Chaam wist vooraf precies wat het moest doen: compact spelen, strijden voor iedere meter en vooral niet denken aan mooi voetbal. Eén doelpunt kon genoeg zijn.

Vanaf de aftrap zette Chaam SCO onder druk. De keeper van SCO kreeg daardoor opvallend veel balcontacten; precies zoals coaches Rob en Gerard het graag zien: die bal zo ver mogelijk van ons eigen doel vandaan. Het krachtsverschil bleef zichtbaar, want met een paar snelle combinaties stond SCO telkens weer in de buurt van het Chaamse strafschopgebied. Toch hield de verdediging stand. Matz, Mohamed, Quinn en Daan maakten belangrijke passes onschadelijk, terwijl Delano, Thijme en Fender onvermoeibaar mee terugverdedigden.

Halverwege de wedstrijd leek SCO opnieuw op te bouwen via hun keeper. Maar Matz stapte perfect in, veroverde de bal en stuurde Fender weg. Die kreeg ruimte, legde aan en joeg de bal schitterend in de bovenhoek: 1-0 voor Chaam.

Onverdiend was dat zeker niet. Chaam ontregelde het spel van SCO volledig. De favoriet voerde de druk op, maar het frivole aanvalsspel uit de poulefase was nergens meer te bekennen. Vrije trappen en afstandsschoten vlogen richting het Chaamse doel, maar steeds zat er een voet, been of zelfs hoofd tussen.

Pas in de slotminuten werd het echt spannend. Na een scrimmage belandde een inzet via Mohamed op de lat en moest Matz zelfs nog een bal over zijn eigen doel koppen. Maar ook die corner overleefde Chaam dankzij de muur die zich rondom Tijn F had gevormd.

SCO zag vervolgens door al het Oranje het eigen blauw niet meer, en al helemaal niet het zwart-geel van Tijn F. Toen de scheidsrechter affloot, barstte de vreugde los. De finale was bereikt in een wedstrijd waarin Chaam vooraf weinig kansen werd toegedicht.

Zoals Johan Cruijff ooit zei: om te winnen moet je scoren. En dat deed maar één ploeg.

De tweede halve finale werd beslist via strafschoppen. De winnaar van die tombola was SCO 12-2. Daardoor stond er een finale op het programma die vooraf niemand had zien aankomen: Chaam – SCO 12-2. Volgens de bookmakers had iedereen die hierop had ingezet inmiddels de beursgang van SpaceX ruim achter zich gelaten.

Zoals het een echte finale betaamt, begon de wedstrijd voorzichtig. Beide ploegen wilden vooral geen fouten maken. Chaam liet het initiatief aan SCO en wachtte geduldig op het juiste moment. Achterin stond het als een huis. Thomas onderschepte een gevaarlijke pass voordat deze problemen kon veroorzaken en aan de andere kant kwam Delano net een teenlengte tekort om een mooie aanval af te ronden.

Het spel golfde op en neer. Tijn F pakte een verraderlijk schot overtuigend en achterin hielden Mohamed en Quinn de deur stevig op slot. Nadat Delano en Daan zich volledig hadden leeggespeeld, was het in de slotfase aan Matz en Fender om nog iets te forceren. En dat lukte.

Een slordige pass van SCO werd onderschept door Thomas. Via Tijn K kwam de bal bij Fender, die direct het gaatje zag richting Thijme. Met één beweging legde hij de bal goed en schoot onberispelijk raak: 1-0. De vreugde was enorm. Het was vervolgens aan Rob en Gerard om iedereen eraan te herinneren dat dit géén Golden Goal was en dat er nog gewoon minuten op de klok stonden.

Chaam speelde slim. Een hoge bal van Mohamed, die onderweg de boomtoppen leek te begroeten, zorgde zelfs voor enige verwarring. Waar was de wedstrijdbal eigenlijk gebleven? Een reservebal verscheen al op het veld, maar de scheidsrechter wilde daar niets van weten. Eerst de echte bal terug. Kostbare seconden tikten weg.

SCO zette daarna alles op alles, maar liep zich steeds stuk op de Chaamse muur. En als er al eens een bal doorheen glipte, stond daar Tijn F. Kalm, geconcentreerd en altijd op de juiste plek.

Een tegenvaller was het uitvallen van Tijn K, die bij een uiterste reddingspoging geblesseerd raakte. Daan kwam terug binnen de lijnen en wist precies wat er gevraagd werd.

Toen de reguliere tijd verstreken was, bleek de scheidsrechter de eerder 'gewonnen' minuten niet vergeten. Er werd nog even doorgespeeld. Waar iedereen een alles-of-niets offensief van SCO verwachtte, bleef het bij een zomers briesje. De grootste tegenstander van Chaam leek inmiddels de vermoeidheid.

Langs de lijn klonk al: 'Scheids, de tijd is...' Maar verder kwam de zin niet. De scheids had het zelf ook gezien en floot af.

Wat volgde was pure ontlading. De Oranje mannen vielen elkaar in de armen. Het onmogelijke was mogelijk geworden. Door voor elkaar te werken, te knokken voor iedere meter en als team boven zichzelf uit te stijgen, werd de Smokkeltrofee veroverd. De absolute kers op de taart van een prachtig seizoen.