Slechts luttele maanden na de geweldige viering van ons 40-jarig bestaan hebben we de eerste competitiehelft weer achter de rug. Deze openingsronde is misschien wel het eerlijkste (en langste) deel van de totale competitie omdat alle spelers elkaar één keer ontmoeten. In ieder geval vochten 22 spelers de afgelopen maanden naar hun beste kunnen om zo hoog mogelijk te eindigen in de wetenschap dat de bovenste 11 vanaf half april mogen starten in de A-poule en de onderste 11 de rest van het seizoen volmaken in de krochten van de B-poule. Het kampioenschap van de B-poule levert nog wel een plaatsje op voor de 'Prijs van de Keizer-minicompetitie'.

Verhitte strijd om de plaatsen 1 en 2

Ook dit jaar waren er tot de slotavond meerdere kanshebbers. Lentekampioen bezorgt je niet alleen eeuwige roem maar ook de wetenschap dat de nummers 1 en 2 van de openingsronde mee mogen doen aan de minicompetitie om de fel begeerde Prijs van de Keizer. Het werd een verhitte strijd. Op 2 april hadden Kees Martens en Johan Marijnissen nog de beste papieren. Beiden hadden 29 punten uit 20 partijen, op de voet gevolgd door Pieter Janssen en Louis Koijen met 28 punten uit 20 partijen. Roy van Kessel en Corné Elst hadden op de plaatsen 5 en 6 alleen nog maar een theoretische kans (27 uit 20). Onze gewaardeerde wedstrijdleider Wim Visser had het, met zijn kenmerkende profetische blik, weer zo geregeld dat de cruciale partijen op de laatste speelavond gespeeld werden: Louis Koijen – Kees Martens, Johan Marijnissen – Jan Michielsen, Pieter Janssen – Roy van Kessel. De strijd tussen onze twee beste driebanders Louis en Kees eindigde, na een moeizame partij, in het voordeel van Louis. Johan Marijnissen was het even helemaal kwijt tegen een goed spelende Jan Michielsen. Pieter Janssen won van Roy van Kessel. Resultaat van dit alles was dat Louis en Pieter ex aequo op de plaatsen 1 en 2 eindigden en er dus een barrage tussen beiden nodig was om te bepalen wie zich lentekampioen mocht noemen.

Beslissende barrage

Deze barrage werd gespeeld op donderdag 9 april om 21.00 uur. Helaas was maar iets meer dan de helft van de leden op komen dagen maar dat werd goedgemaakt door enkele rondjes van de jarige Corné Elst en de lekkere hapjes van Ad de Beer. Het leek wel alsof de afwezigen deze moeizame partij aan hadden zien komen. Louis kwam niet in zijn spel maar hield de verdediging hoog gesloten waardoor Pieter zich geconfronteerd zag met de nodige losse banders. De gamechanger van deze partij was dat Pieter enkele wondermooie losse banders maakte en Louis niet aan zijn gebruikelijke series toekwam: Pieter lentekampioen. De competitie gaat nu verder met een A- en een B-poule waarbij ook oud-leden Jan Vermeulen en Johan Schaerlaeckens weer aansluiten.

Karakteristieken

Door de ingebouwde handicap kan iedereen bij DBV de Ruif kampioen worden maar wie het hoogste algemeen gemiddelde speelt, is natuurlijk de beste driebander. De laatste jaren is dat vaak stuivertje wisselen tussen Kees Martens en Louis Koijen. Deze lange eerste competitiehelft speelde Kees Martens het hoogste alg. gem. (0.727), gevolgd door Louis Koijen (0,668) en als derde Roy van Kessel (0.527). Ondanks geweldige cijfers (zie hieronder) miste Kees (op een haar na) het lente-kampioenschap.

John Vermetten is elk jaar wel goed voor enkele fenomenale uitschieters. Helaas komt het tegenovergestelde ook voor. Deze keer speelde John de kortste partij (10 beurten, gemiddelde 1.6). Johan Pals maakte speelde een partij in 13 beurten uit (gemiddelde 1.385). Het hoogste partijgemiddelde werd gespeeld door Kees Martens (1.643). Partijen van 1 of hoger werden verder gespeeld door John Vermetten, Louis Koyen, Roy van Kessel, Johan Pals, Kees Michielsen en Cees van Zon. De hoogste serie (= 8) kwam op naam van Kees Martens. Johan Pals scoorde een serie van 7. De meeste progressie in gemiddelde (t.o.v. vorig jaar) kwam (het wordt saai) op naam van Kees Martens (0.046) op de voet gevolgd door voorzitter Pieter Janssen (0.042). Wat verder opvalt is dat slechts 7 spelers vooruit gaan in alg. gem. en maar liefst 15 achteruit. Er zijn natuurlijk ook bizarre diepterecords gevestigd. Die zullen we hier maar niet vermelden om niemand slapeloze nachten te bezorgen.

Bestuur DBV de Ruif