Zondag 23 augustus was het Ulicoten kermis. Deze hoogdag wordt inmiddels al drie jaar voorafgegaan door het kermisvoetbal: een wedstrijd tussen oud-SVU’ers en jonge Ulicotenaren. Dit jaar kreeg het evenement een wel heel bijzonder en spectaculair voorprogramma: een skydive van de SVU Angels.
Een van de spelers van de SVU Legends is Erik Geerts, een fervent skydiver. Toen Erik in januari 2025 aan de groepsapp van de Legends werd toegevoegd, werd er gekscherend geopperd: 'Erik brengt de wedstrijdbal vanuit de lucht naar de middenstip, na een spectaculaire val van enkele kilometers en voorzien van rood-witte rook'.
Sommige mensen namen dat grapje blijkbaar iets te serieus. Er werd onderzocht of het idee ook daadwerkelijk uitvoerbaar was. Erik bracht ons in contact met parachutistenvereniging Skydive ENPC. En er ontstond een groepje Ulicotenaren, die een parachutesprong boven eigen dorp op hun bucketlist hadden staan: de SVU Angels.
Iet gaet aon
Als landingsbaan mocht de grasweide naast de voetbalvelden gebruikt worden. Daarvoor willen we de familie De Graaf hartelijk bedanken. Twee weken voor de kermis werd de knoop doorgehakt: iet gaet aon!
Vele belangstellenden kwamen daarom zondagmorgen al om 10.00 uur naar de grasweide om de SVU Angels op te wachten. Zes van hen maakten samen met een begeleider een zogenaamde tandemvlucht: Victor Theeuwes, Joris Theeuwes, Karel Geerts, Lieuwe de Bont, Bart Verhoeven en Job van Nuenen. Erik Geerts, zonder twijfel de beste skydiver van Ulicoten en omstreken, sprong solo. Hij bracht niet alleen de wedstrijdbal mee naar beneden, maar ook een SVU-vlag.
Grandioos spektakel
De meesten van de parachutisten stonden in de basisopstelling van de SVU Legends of SVU Futures. Hun SVU-outfit hadden ze al aan. Handig!
Het was een prachtig gezicht toen rond 10.15 uur de parachutes zigzaggend boven Ulicoten verschenen. Nadat alle parachutisten veilig waren geland, mochten de kinderen de wei in rennen om hun verhalen te horen. Wat een grandioos spektakel! Een dergelijk schouwspel hadden we in Ulicoten nog niet eerder meegemaakt.
Zodra de Angels hun voetbalschoenen hadden aangetrokken, kon de wedstrijd beginnen.
Messcherpe counters
De aftrap werd gegeven door Sil Snijders, kleinzoon van Sjef en Annet Snijders. Sjef en Annet hebben zich jarenlang enorm ingezet voor SVU. Zo vormden zij vele jaren de redactie van het SVU-clubblad Kontakt. Speciaal voor deze gelegenheid verscheen Kontakt opnieuw.
Aan het begin van de wedstrijd namen de jongelingen, de SVU Futures, het initiatief. Toch waren het vooral de SVU Legends die met enkele messcherpe counters voor gevaar zorgden. De oudgedienden kwamen zelfs op voorsprong. Giel Snijders liet aan zijn zoon Sil meteen zien hoe een moderne back het doet: mee oprukken tot aan de achterlijn en vervolgens een scherpe voorzet afleveren. De keeper tastte mis en Dennis van Gils was er als de kippen bij om af te werken: 1-0. Niet veel later volgde opnieuw een counter uit het boekje. Ken van Dun werd diep gestuurd en leverde op zijn beurt een perfecte steekpass af op Ruud van de Corput. Die werkte feilloos af: 2-0.
En het werd nog mooier voor de Legends. Ken van Dun werkte een corner binnen in de korte hoek: 3-0. Bijna niemand kon het geloven, maar dit was toch echt de ruststand.
Na de rust begonnen de krachten van de Legends langzaam weg te ebben. De counters werden minder scherp en de Futures drongen steeds nadrukkelijker aan. De 3-1 kon dan ook niet uitblijven. Na een mooie combinatie tussen Maks en Bram van Beijsterveldt lobde laatstgenoemde de bal subtiel over keeper Marco van der Kaa.
De 3-2 kwam op naam van Jens Verheijen, op aangeven van Bram van Beijsterveldt. Bram schreef zo bij zijn SVU-debuut meteen een doelpunt én een assist op zijn naam.
Onder inspiratie van de oudste speler op het veld, Karel Aerts, gaf de verdediging van de Legends vervolgens geen krimp meer. Karel werd unaniem uitgeroepen tot man of the match. De Legends hielden stand: eindstand 3-2.
Klein dorp groot
En toen kon de derde helft beginnen.
Ook die verliep in de beste kermistraditie, op het sfeervolle terras aan het kermisplein. Spelers van beide ploegen keuvelden na afloop broederlijk na over de wedstrijd. Wat een wedstrijd. Wat een voorprogramma. Wat een geslaagde kermisdag. Op een dag als deze blijkt maar weer eens dat een klein dorp groot kan zijn. En dat SVU nog steeds leeft.
Wij kijken nu al uit naar de volgende editie van de kermis en van het kermisvoetbal.